Biz erkeklerin duygusal yükü, patlama noktasına gelmeden neden umursanmıyor?

'Algı' kadar kötü bir durum henüz tanımadım. Erkekler de insandır ve her insan kırılır, üzülür, sevinir, aşık olur, nefret eder.. Hatta erkekler de ince düşüncelere sahiptir. ' Erkekler kapatılsın' diyr bir söz attılar ortaya nerede canı yanmış kadın var bu sözü tekrar edip duruyor. Hiçkimse sorun bende olabilir mi diye düşünmüyor çünkü kafalarında erkeklerin duygularının olmaması gibi bir kalıp oluşmuş.

Genel olarak kadınlar duygularını açık açık belli edebildiği gibi erkekler bu kadar kolay dışa vuramıyorlar. Sevdikleri kişiye bile söyleyemedikleri zamanlar oluyor bu da aslında ince düşüncelerinden kaynaklanıyor.

Kadın her duygu değişiminde bir tepki gösterir, o konu hakkında derin derin yorumlar yapar, hislerini açık açık söyler. Fakat erkekler bunları genelde içlerinde yaşayarak dışarı fazla tepki vermezler. Bu durum onların patlama noktasına geldiğinde aşırı sinirlenmesine neden olur. Erkekler patladıklarında aşırı sinirlenirler. Anlaşılamamaktan korktukları içindir bazıları.

Hiçbir kadın neden sinirlendin içinde ne yaşadın diye sormaz çünkü erkeğin içine attığını bilmez veya anlamaya çalışmaz.

Ben hayatım boyunca bu konularda hrp linç yedim. Erkekleri de savunduğum için. Genelde kadınlar çok abarttığı için onları körü körüne savunmam mümkün değil. Erkeklerin hayatımızın her alanında olması gerektiğini düşünüyorum. Nasıl bir kadın her şeyi başarabiliyorsa ve erkeğe ihtiyacı yoksa aynısı erkekler için de geçerli ama onlar bu kadar saçma davranmıyor.

Bu, toplumsal roller ve erkeklere biçilen geleneksel beklentilerle ilgili. Erkeklerin duygularını bastırması, güçlü görünmesi ve "dayanıklı" olması gerektiği öğretiliyor. Küçüklükten itibaren "Erkek adam ağlamaz", "Duygusallık zayıflıktır" gibi söylemlerle büyütülen erkekler, zamanla duygularını bastırmayı öğreniyor. Ama bu, duyguların yok olduğu anlamına gelmiyor; sadece dışarıya yansıtılmıyor.
Sonuç olarak, erkekler genellikle duygusal yüklerini paylaşmadıkları için çevrelerindeki insanlar da bunun farkında olmuyor ya da umursamıyor gibi görünüyor. Ancak bu, etrafın umursamadığı anlamına da gelmez. İnsanlar, erkeklerin de duygusal desteğe ihtiyaç duyduğunu fark etse bile, "O halleder, o güçlüdür" diye düşünerek harekete geçmeyebiliyor.
Ancak işin kritik noktası şu: Duygusal yük biriktikçe, patlama noktası kaçınılmaz oluyor. İşte o zaman çevredekiler şaşırıyor, çünkü daha önce herhangi bir işaret görmemiş gibi hissediyorlar. Aslında, işaretler hep var ama toplum olarak bu işaretleri okumaya alışkın değiliz.

Duygularınızı saklayıp bir de karşı tarafın müneccim olmasını bekleyemezsiniz bence😄