Sabrım tükendi, sizde de öyle mi?

Senin tepkin benimkilerden daha farklıymış biraz. Ama hissedilen ve keyfimizi kaçıran sorun aynı sanırım. Ben alaycılıkla üstesinden gelmeye çalışıyordum saçmalıkların ama espri gücüm ve neşem de azaldı. Umarım artık güzel hemen şeyler olmaya başlar da belki öfkemize karşı bir kartopundan çığa dönen bir sabır topu oluşur da onu dindirir.

Evet kendine bile tahammül edememek çok dramatik. Bazen akşam yemeğini bile ev ahalisinden ayrı odamda yemek istiyorum. O anlarda kendimle yalnız kalmamak için de sürekli video izliyorum müzik dinliyorum. Niye böyle olduk biz?

Olabilir aslında. Rol yapmak, mış gibi yapmak beni çok zorluyor. Bazı insanlar maskelerini indirmeden uzun süre dayanıyor. Bizim o süremiz çok kısa belki de. Gerçeğe, doğala daha çok ihtiyaç duyuyoruz.

Üzücü. Zamana mı ihtiyacın var peki düzelmesi için yoksa, zamanla her zamanki haline dönemeyeceğinden mi korkuyorsun?

Bu dediğin insan benim galiba. Tamamen amaçsız değilim ama amaçlarım son derece flu e birbirinden uzak. Ölüm ve sonrası hakkında sık sık düşünüyorum ama pozitife giden bir süreç içindeyim. Birbiiyle bağlantılı hedefler yaratmanın önemli olduğunu düşünüyorum. Beni mutsuzluğa iten şey biraz da tükenen hedefler koymam ve başardıktan ya da başarısız olduktan sonra boşluğa düşüp cazip hedef yaratamamam. Çünkü içindeyken son hedefin, benzerini yaratmak isemediğimi keşfediyorum. Yine de okuduğum bazı şeyle beni umutlandırıyor zaman zaman. Hayata imkan varken devam etmemek kolayı kabullenip hikayenin sonuna kadar beklememek saygısızca geliyor.

Kendine zaman ayırmak iyidir bazen zihnini ruhunu tazelemene yardımcı olduysa bu 6 ay çok iyi. Vakit gelince çıkarsın zaten. Ama gün ve gün yalnızlaşttırıp ruhunu çürütüyorsa çıkmanı tavsiye ederim. Ben son bi kaç ayımı adeta kendimi yok ederek geçirrdim ruhsal açıdan. Daha iyi olmuyor bazen uzaklaşmak.

Mutluluk arayışla bulunan bi şey mi bilmiyorum. Bazen aradıkça kaçıyor. Ki huzur aslında mutluluktan daha önemli. Bi de farkındalık konusu var tabi bunlarla ilintili. Ve olduğun durumla hem barışık hem çatışma halinde olman... :D çok insanca bir iç sıkıntısı bence. umarım memnuniyet düzeyini huzurlu seviyelere çıkartıp orada tutabilirsin.

Allah yar ve yardımıcımız olsun

Hemen pes etme hayat güzel de zaman zaman. En azından 20li yaşlarını nafile olsun olmasın huzuru kovalayan alın teri ve gözyaşıyla geçir belli mi olur düzelir belki iç sıkıntın diner. Dinmezse de denedim dersin. Deneyip de başaramamanın da bir rahatlığı var