Sabrınızın sınırına geldiniz mi?

İnsanların saçma sapan kriterleri, modernizim adı altında olan ahlaki çöküntü, maskülenlik ve feminemlik kavramlarının bilinmemesi veya yarım yanlış bilgiler ile topluma lanse edilmesi, olumsuz tüm durumların normalleştirilmeye çalışılması. Ben bu yaşıma kadar sevgisiz büyüdüm, bu sözlerim benim yıllara olan kinim ve birikmişliğim. İnsan gibi herkesi sevdim, saygı gösterdim, kendimi ihmal edip onlara koştum ama sonuç onların insan olacağını göremediğimden yıllar beni bu hale getirdi. Nefret ediyorum bu saçma zihniyetten, nefret ediyorum samimiyetsizlikten. Ne var yani koşulsuz sevsek, kucaklaşsak ve ütopik dünyamızı inşa etsek

Öncelikle güzel sözlerin için teşekkür ederim, bende aynı şekilde sevgilerimi gönderiyorum. Arada böyle insanlar görmek az da olsa umutlarımızı diri tutuyor. Eskisi gibi kimseye kendimi feda etmiyorum artık köşeye çekilip olanı biteni gözlemliyorum, her şey değişecek zannederken dahada kötü senaryolar görüyorum, gerek sosyal medyada gerek dışarıda. Aslında insanlar şu çıkarcılığa ve sahte modernizme olan teslimiyetlerini bırakıp kendilerine çeki düzen verseler ülke manevi açıdan kalkınır. Ülkemizde iyiler zayıf, kötüler havalı olarak görülür. Benim anlayışım kötünün yeri sadece diziler de ya da flimlerde olmalı, hayatımızın en ufak sahnesinde bile yer almaları bizim için herşeyin boşa çıkması demektir. Sonra bizde herşeyin farkına vardığımız anda da kötülerin işitemediği lafları işitiyoruz. Son olarak toplum olarak özümüze dönelim, imece usulünü tekrar diriltelim aksi halde 3 cü dünya savaşına gerek kalmayacak, birbirimizi yiyip bitireceğiz bunun adınada 1'ci iç savaş derler. Tanrımdan diliyorum ki ben ve benim gibi olanlar elbet muratlarına erer ve bu kötü masala mutlu bir son yazar🤲🏻🙏🏻

Toplumda iyiler de var evet ama bazıları bu düzene yenilip intikam peşine düşüyor ve araya hiçbir suçu olmayan başka insanlarda kaynıyor, bu ülkemizin insanlarının geninde olan bir durum gibi. Mesela Osmanlı döneminde çok sık görülen olaylardan biride saray içi fitne, bu olaylar yüzünden kos koca imparatorluk saray içi aile çatışmalarının olduğu yere dönüyor. Toplumumuz kaostan besleniyor, bazıları gereksiz heyecan arıyor. İyiler ise ya onlar gibi oluyor ya da bizim gibi geriye çekilip gergin gergin gözleyip yazıyor. Tek çözüm insanları değil bizzat ülkenin kendisini değiştirmek çünkü ne kadar anlatırsan anlat ilk gün anladım der ikinci gün yine bildiğini okur. Terazi sistemine gelecek olursak ta az da olsa umudum var ama terazinin bir tarafı sürekli ağır basıyor, sanki kaldırıyoruz yerine mahsus bir ağırlık daha koyuyorlar. Yani demem o ki bu ülke cidden bizi b, c, d, e planlarını yapmaya mecbur bırakıyor

İyi bir gelecek için sadece senin değişmen yetersiz kalır çünkü toplumun eğer senden etkilenip değişmeye niyeti yoksa, boş iş bunlar diyip geçiştiriyor ise elde kalır yine sıfır. Sonuç odaklı olmamız gerekiyor her meseleye karşı bir anlık hevesle yapılan her eylem olumsuz sonuçlar doğuruyor. Kötülük olmazsa dünyanın ne anlamı kalır diyor bazı düşünürler, iyide biz zaten kötülük yüzünden idrak yeteneğimizi yitirdik, yaşama sevincimizi kaybettik ve yediğimiz yemeklerden tat alamaz olduk (bu tat alamamanın canlı örneği şu an konuştuğun kişi) Hafızamı kaybetsem de kötülüğe teslim olmayacağım çünkü yine kaybederim ama busefer daha ağır yaralar alırım, kötüler yalnız kaldıklarında hakettikleri muameleyi görüyor, ve onları görünce derin bir oh çekiyorum, çünkü geçmişte onlar bir umut çaldı, heves çaldı, gelecek çaldı... Bu arada bende bazen yazdıklarımı unutuyorum strese bağlı bir unutma benimki. Mesela geçmişte yazdığım şiir klasörlerime bakıyorum ve diyorum ne ara yazdım bunu ben dnfkg. Klasörümde acı dolu, girdiğim an kalbime ağırlık çöküyor ve yaşadığım hayal kırıklıklarına lanet ediyorum...

Bu dediğin 0.2 yavaşlığında olacak bir şey çünkü dünyanın genelini kötülük zehri sarmış durumda ve bu durumdan kurtulmak imkansız olmasa da oldukça zor. Zamanında insanlar ne tür bir işe bulaştıysa ceremesini biz çekiyoruz, içler acısı bir haldeyiz dönüp nasılsın bile diyenimiz bile yok o derece. Öncelikle herkes hayatın başrolü psikolojisinden bir kurtulsun, doğayı, nimeti, huzuru paylaşmayı öğrensin ki bu devirde kimse kimseye özellikle kardeş kardeşe paylaşım yapmıyor. Sözde kardeşiz ama sözde☺️. Yasa dışı ya da etik dışı eylemlerde bulunan insanlar da hayatlarının bir anlamı olduğunu ve rahata erdiğini sanıyor aslında değil, onlarda aşağılık psikolojisinin acısını uykusunda, aile içinde her yerde çekiyor. Ama bilerek hala eylemlerine devam ediyor. Dünya yı boşverelim de ülkemizin vidası gevşemiş son model teknoloji bile kurtaramaz, iyi bir insan görünce dışlayıp, bırakın da rahatça pisliğimizi akıtalım diyorlar. Bu arada tek şiir yazıyorum, ama gönül ister ki gördüğüm iyilik üzerine ve hayatıma girecek olan kaliteli kişi üzerine satırlarımı kalemime dökeyim. Bu dönemde yazdıklarımı unutuyorum ama istem dışı, unutsam bile içimdeki boşluk yüzünden acı çekiyorum, uyku problemi yaşıyorum, öfkeli olsam da dışa vuramıyorum haliyle içimde patlayıp kalıtsal bir hücreye dönüşüyor. En son şu sorumdaki şiirimde öfkemi boşalttım, aslında daha fazla şey yazmak vardı içimden ama değmez

Bu konuda baya karamsar olmamın sebebi yaşadığım acı tecrübelerin ta kendisir. İnsan insanın kurdudur derler ya hani bu 23 yıllık hayatımda yalnızca belki 1 2 kişinin bana faydası olmuştur gerisi zarardı ve bu zararlar beni karanlık_kırık bir kişiliğe dönüştürdü. Antikahraman insanlar ile benim aramdaki tek fark hala içimdeki sevginin ölmediğidir ve bu sevgiyi gösterecek birini bekliyor oluşumdur. O kitaba da gelecek olursak, yazarı dünyaya daha iyimser bakmaya çalışıyor ve kötülükleri görmezden geliyor. Halbuki farkına varmadığı tek şey geçmişte yaşadığı kötü tecrübeler sayesinde bunları yazdığıdır. Roman konusuna da gelecek olursam çok sık kitap okuyan biri değilim sadece içimdeki acı bu kadar sağlam yazılar yazmamı sağlıyor. Güzel şeyler yazmak isterdim, elimde kalem önümde kağıt , başlığa sevdiğim diye başlamak istiyorum...

Nasip olursa belki birgün o kitabı okurum ve dilerim ki bu ve buna benzer sorunları içlerinde veya hayatlarının her alanında yaşayanların hayatı bir baharda açan çiçek gibi açsın, güneş hep onların üzerine doğsun, gözyaşı dökmek yerine yüzleri ve gözleri tebessüm ile taçlansın. İyi dileğin içinde teşekkür ederim🙏🏻😇