Bir insan neden dışarıya hiç bir şey belli etmeden her şeyi içinde yaşar?

Bir insan her şeyi içinde yaşıyorsa, ya kimseye güvenmiyordur ya da anlatmanın bir şeyleri değiştirmeyeceğini düşünüyordur. Bazıları duygularını paylaşmaktan çekinir çünkü yanlış anlaşılmaktan, zayıf görünmekten ya da yük olmaktan korkar. Kendi içinde çözmeye çalışır, çünkü en büyük savaşlarını başkalarına belli etmeden vermeye alışmıştır. Bazen de yaşadığı şeyleri anlatacak birini bulamaz, çünkü herkesin gerçekten dinlediğini değil, sadece cevap vermek için beklediğini hisseder. Sonuç olarak, içindekileri paylaşmak yerine susmayı tercih eder, ama bu da zamanla insanı yorup tüketen bir yük haline gelir.

Bende öyleyim tabi ki de. çok duygusal biri olsam da dışarıya pek belli etmem ya da bunun konusunu açmak istemem. sadece çok çok yakın duyduğum kişiye bunu paylaşırım derdimi açarım.. aslında bu yük oluyor ama buna rağmen yine de içimiz de yaşıyoruz çoğu duyguyu çünkü insan anlatmak istemiyor kendi içinde sorunları çözmenin daha iyi olacağını düşünüyor beni güçlü yapan da bu zaten.. mesela canım sıkkın olur kimseye gitmem. ağlarım kimseye söylemem. canım sıkılır derdim olur bunu tek ben bilirim ve tek ben içim de yaşarım

Çünkü belki de senin acılarından beslenen kişiler olabilir onlara belli etmemek için onlara eline koz vermemek için. Ben de mesela bir sıkıntım olduğunda kimseye belli etmem genelde sessiz sakin dururum insanlardan uzak dururum gider bir köşeme çekilirim kendi içimde halletmeye çalışırım her şeyi. Bu bana daha doğru geliyor çünkü ne benim sıkıntılarım olduğu zaman insanlar sevinsin ne de bilsinler ya da benimle beraber üzülsünler. Hiçbirini istemem genelde. Yardım almak istediğim kişiler zaten sınırlıdır.