Sessiz sakin kendi halinde bir insan hakkında ne düşünürsünüz?

:D yaa alırım aklını

Evet istesemde değişemedim

Evet 36 yaşına gireceğim hayatta çok şey kaybettim çocukluğumdan beri utangaç çekingen içime kapanık sessiz öz güvensiz asosyal biriyim çocukken okula gidiyordum ama okul hayatım boyunca hep sessiz sıramdan kalkmayan kimseyle konuşmayan biriydim sokağa çıkardım sessiz kalırdım maalesef hiç açılamadım ergenlikten sonra da kendimi iyice kapattım zaten gençliğim hep eve kapalı geçti senelerdir evden dışarı da çıkmıyorum hayatım evden ibaret

Hayır işsizim gençliğim hep eve kapalı işsiz asosyal yalnız mutsuz geçti maalesef hayatı kaçırdım gençliğimi yaşayamadan kaybettim

Evet

Ben 10 15 20 sene önce de aynıydım hiç adım atamıyordum hâlâ aynıyım adım atamıyorum kendimi hep geri çektim eve kapandım maalesef gençliğimi hep evde geçirdim kendimi yetersiz güçsüz hissediyorum yaşlandıkça hayata dışarıya daha da yabancılaştım

Zaten senelerdir depresyondan bunalımdan çıkamıyorum ki hep stres sıkıntı kaygı endişe halindeyim hiç destek almadım maalesef çocukluğumdan beri bunları aşamıyorum

Kendimi yazarak ifade ediyorum gerçekte böyle konuşamam anlatamam insanlarla yakınlık kuramıyorum hiç arkadaşım yok hiç sevgilim bile olmadı hep yalnız kendi halimde içime kapanık biri oldum çocukken hayatım daha güzeldi evet o zamanda utangaç çekingen içime kapanık sessiz biriydim ama hiç değilse dışarı çıkıyordum az da olsa arkadaşım oluyordu sokakta oynuyordum dışlansam da okula gidiyordum ama şimdi hayatım evden ibaret senelerce eve kapalı yaşamak beni fiziksel zihinsel duygusal sosyal psikolojik her yönden olumsuz etkiledi yaşadığımı bile unuttum

Çok istiyorum ama olmuyor senelerdir istemeyerek eve kapalı yaşıyorum temiz havadan güneşten bile mahrum kaldım bu benim sağlığımı da olumsuz etkiledi