Oruçlu iken duygusala bağlayan tek değişik kişi ben olabilir miyim?

Dün bir meslektaşımla dertleştik. Kendisi kanser hastalıkları konusunda profesör ve ne acıdır ki pankreas kanserine yakalanmış. Ameliyat olacak. Eve geldiğimde ise kafamda yüzlerce soru vardı.

Neden o? Yıllarca kanser hastalarını tedavi etmek, insanları yaşatmak için çırpınmış, didinmiş bir insan... Diğerleri gezip dolaşırken, basit şeyler için üzülüp sigara ve başka şeyler içip, stres ile kendilerini harap ederken, o bu hastalığa çare bulmaya çalıştı. Hayatı dolu dolu yaşamaya fırsat bulamadan, hastalığın pençesine düşmesi adil mi? Hatta bazen insan, hiç değilse kalp krizinden ansızın ölseydi daha mı iyiydi diye düşünmeden edemiyor.

Bazen sahip olmadıklarımız için üzülsek de ya aslında farkında olmadan korunuyorsak? Belki de bu, adaletin başka bir yüzüdür. Bence sağlığınız yerindeyse, yiyip içebiliyorsanız ve sevdikleriniz de yanınızda, sağlıklı ve mutluysa, bundan daha kıymetli ne olabilir ki?

Bende bunu dinlerim efkarlanınca 😂

Şarkı çok güzel ama 😊