Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Bura ölümlü bir yer olduğu düşüncesi ve tehlikeler zihnime geliyor ve hayattan keyif alamıyorum hep tetikte ve kaygılıyım. İçimde neden böyle bi his oluşuyor sizce? Kendimle başabaşa kalıp oturduğumda oluyor özellikle bu. Biriyle konuşurken bir iş yaparken değil. O yüzden çok bunalıyorum. Bura simülasyon gibi bir yer bence
Bunca tehlikenin içinde nasıl dünyaya adapte olabiliyorsunuz?
Gizli Üye
(25-29) 
Yapay Zekaya Sor
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
0Cevap
Birtanem anksiyete bozukluğu belirtilerin var. Bir uzman yardımıyla atlatabileceğini düşünüyorum
Uzman yardımı alıyorum ama sürecin daha sürecek diyor. Ben bunaldım artık
Yaygın anksiyete bozukluğu
Panik bozukluk var
Haklısın birtanem ama bak terapi öyle kısa süren bir durum değildir zaten. Sadece uzmanını dinle. Sana nefes egzersizleri ve güvenli alan çalışması vermiştir eminim ki. Sıkıştığında onları yapmaya çalış. Zor biliyorum ama imkansız değil
Düzelir mi sence küçük bebeğim var ve çok üzülüyorum ne zaman sakin mutlu olsam içim kaygılanıyor kötü bişe olacak korkum oluyor nefesim daralıyor ve sürekli zihnim ne yapsam açıklama oluşturuyor sanki birazdan gelip biri bana hesap sorcak gibi korkum oluyor. Sürekli senaryo döndürüyorum zihnimde ve beynim çok yoruldu …
Tabii ki düzelir. Ben de klinik psikoloğum senin gibi kaç tane danışanım oldu. Yaşadığın çok normal ve özellikle Türkiye gibi bir ülkede hele ki bir kadın olarak çoğu insanın yaşadığı bir durum. Uzmanına kulak vermen önemli. Sürece inanman önemli. Verilen ödevleri yapman çok çok önemli. Eminim ki sen daha anlamadan yavaş yavaş da olsa adım adım da olsa ilerleme kaydediyorsundur.
Yaaa psikolog musunuz ya bikaç şey sorsam cevaplar mısınız Allah rızası için gecenin bu vakti uyuyamadım buraya bi ümit girdim
Bu zihnimdeki hesap verme düşünceleri nasıl algılanırım düşünceleri obsesyon dedi bana
Eleştirilme korkum oluyor bunlar çözülecek zamanla dedi
Ama aniden içime panik geliyor emdr olduğum haftalarda çok şiddetleniyor o düşünceler ve aklımı kaybetme kanser olma kafayı yeme düşünceleri geliyor sanki kendimi kontrol edemicem hisleri bunlar sürece dahil mi yani bu şekilde semptomlar düzelir mi
Tabiki düzelen başka şeylerim oldu olayları çok kafaya takardım takmıyorum
Öfkeliydim kontrol yoktu öfkelenmiyorum o şekilde artık
Ürtiker döküyordum dökmüyorum strestenmiş
İntihar düşünceleri boşluk duygum bunlar geçti
Tabii cevaplarım ne demek, psikoloğunuz öncelikli olarak (her psikoloğun yapması gereken gibi) öncelikle intihar düşüncelerine ve sonra da kendinize zarar verme ihtimaliniz olan problemlere müdahale etmiş ve çözmüş bu çok güzel. Diğerlerine daha yeni sıra geliyordur muhtemelen. Evet dediği doğru obsesyon oluyor bu ama obsesif kompulsif bozukluk değil yani sadece obsesyon. Tekrarlayan düşüncelere deriz biz bunu. Bunu çözmek için önce temele inmesi lazım eğer uzmanınızın emdr’nin yanı sıra BDT ve Şema terapi eğitimleri varsa aslında sizin için çok daha iyi olur bu sebeple ama eminim ki vardır çoğu meslektaşım artık ilk olarak BDT eğitimi alıyor.
Seanslar sonrası yaşadığınız durum normal. Çoğu zaman seanstan çıktıktan sonra aslında kendimizi çok iyi hissetmeyiz. Bazen de hissederiz. Çünkü basitçe anlatmak gerekirse ortada bir sorun var ve o sorunun üzerine gidiyoruz. Çözmek için daha da gün yüzüne çıkarıyoruz ve o sorunu didikliyoruz. Bu çoğu insana ilk etapta hiç iyi hissettirmez. Bizi ilgilendiren aslında tabiri caizse didikleye didikleye en derine ulaşmak ve en derinden yüzeye çıkarak sorunu tamamen çözmek. O sebeple meslektaşım işini doğru yapıyor demek ki doğru noktalara parmak basıyor diyebilirim. Yaşadıklarınız gayet normal. Aslında daha acil problemleri halledip biraz daha zaman gerektiren ama uzun vadede çözüldüğünde tamamen geçecek konulardasınız şu anda. İçiniz rahat olsun süreciniz gayet temiz ilerliyor
Ayyy çok çok teşekkür ederim kendi de diyor süreç güzel sakin kalmaya çalış vs sağ olsun hep konuşuyor benle hep ilgili. Ama ben tekrar tekrar aynı soruları soruyorum be utanıyorum çünkü ruminasyon yaşıyorum duygularda buna bağlı birikiyor ve regüle edemiyorum sürekli konuşma ihtiyacı onaylanma ihtiyacı yaşıyorum.
Mesela terapi alıyorum farklı anılar gözümde canlanıyor hayatım film şeridi gibi geçiyor rüyalar hatta bazı şarkılar bazı kokular hisler hatırlıyorum. Bu da açıkçası yoruyor beni. Korkutuyor bazen. Diyorum acaba ben bu sürekli aynı şeyleri düşünme çemberinde kalırsam ne yaparım …
Ama evet obsesyonlata yeni başlıyorum dedi. Okb derecesinde değil dedi. 2-3 ay travma artı bdt alırsan büyük ölçüde o da azalacak dedi.
Sorun şu ki
Ben kaygısız korkusuz depresyonsuz nasıl yaşanır bilmediğimden içime korkular gidiyor sanki bunlar beni güvende tutan şeyler gibi. Beynim sürekli korkacağım üzüleceğim şeyler bulmaya odaklanmış gibi. Bu döngü kırılır mı sizce? Mesela bu seans güzle şeyler yaşayınca tetiklenme mi çalıştık ve bu hafta hep bu konuda sıkıntı yaşadım mutlu olacağım an panik atak geçirdim sürekli. Huzurluyken panik oldum. Yani madem bu hafta bunun emdr sini aldım neden böyle oldum anlamıyorum. Didiklendiği için mi?
Çünkü normalde 1 yıldır hiç panik atak yaşamıyordum …
Tabii ki ilk başta kolay gelmediği için sizi daha da korkutmuştur ve üzerine gitmek gerekmiştir. Bu arada meslektaşım gerçekten güzel çalışıyor takdir ettim kendisini. Ve soru sorarken lütfen utanmayın o kişi sizin için burada. Ve kendinizi soru sormaktan ya da anlatmaktan geri çekerseniz zaten etkili bir tedavi alamazsınız. Sorduğunuz soruların tekrarı da onun için çok önemli. Böylece sırf tekrarlayan düşüncelerinizin olduğunu değil, hangi düşüncelerin tekrarladığını da anlayabilir ve buna yönelik olarak tedavisini düzenleyebilir. Her şey sizin için çok güzel gidiyor gerçekten içiniz rahat olsun :)
Evet çok iyi bi terapist kendisi çok farklı vakaları çözmüşlüğü de var gerçekten değerli bir insan aynı zamanda. Siz de öylesiniz teşekkür ederim cevapladıklarınız için. Gönlümü ferahlattınız. Çok güzel bir meslek icra ediyorsunuz. Hakkınız ödenmez.
Estağfurullah ne demek. Umarım gerçekten yardımcı olabilmişimdir. Siz de en kısa zamanda çok iyi olursunuz umarım ❣️ merak etmeyin bazı şeyler çok zor olabilir ama bu hayatta hiçbir şey imkansız değil.
Zor oluyor dimi bu süreç daha zaman alacak gibi umarım kalbim vücudum buna dayanır acı çekiyorum çünkü. Ben istismar edildim şiddet vs. Çoook travmalarım vardı. Beynim çok yorgun. Doğumda yaptım bebeğim 7 aylık ve ona bir şey yansıtmak da istemiyorum. Doğumdan sonra daha da tuhaf oldu her şey zihnimde sanki iyice bunaldım işten eve geçmek sosyal ortamlardan uzaklaşmak derken … böyle vakalar ne kadar sürede düzene giriyor normalde … ömrüm yeter Inşallah … heryerime iğne batırıyorlar sanki gezici ağrılarım oluyor streslenince çok yoruldum …
Tabii ki yeter. Yani açık konuşmak gerekirse 6 ay da sürebilir bir veya bir buçuk yıl da sürebilir ama tam bir süre söylemek zor çünkü kişiden kişiye ve terapiye direnç aşamasına gelindiğinde çok değişen bir durum. Bu arada çocuğunuzdan bu kadar çekinmenizi önermem. Genelde çocuklar çok akıllıdırlar ve siz hissettirmeseniz bile bir sorun olduğunu anlayabilirler. Ondan saklamaya çalışıp daha çok içinize atmak ve semptomları yok saymak yerine onu da bu sürece dahil edip kendinize dayanak gibi görebilirsini. Tabii ki ona sorumluluk yüklemeden ama saklamak da bir çözüm değil. Bazen çocuklar bir şeyleri bildiğinde aileleriyle daha güçlü bir bağ kuruyorlar
Bebek ya daha onun yanında psikolojik meseleler konuşmak vs istemiyorum suratım düşsün istemiyorum çünkü kendini suçlu hissedebilir benim babam hep depresifti bana durduk yere vurur yüzüme bakmaz göz teması kurmaz hep ölümden bahsederdi ölsem iyi olur rahatlarım gibi ya da birimiz namaz kılmasa birimiz eve geç gelse ölseniz bir yerde , yatın uyanamayın Inşallah felan derdi. Ben çok bunları duydum , tepkiler aldım yedim. Ben çocuğuma hiçbir şey yansıtmak istemiyorum zaten o bana dayanak oldu cidden nedense nasıl oluyorsa ona sarılınca hepsi geçiyor o uyuyunca onu özlüyorum ihtiyacım oluyor onun masum bakışlarına kokusuna
Bu çok güzel size dayanak olması. Fakat anlattığınız konuda siz böyle yapmayın tabii ki ama daha farklı yaklaşabilirsiniz biraz daha büyüdüğünde. Bunda hatta kendimden örnek vereyim, ben çocukken annem benimle arkadaşıymış gibi konuşurdu. Mesela beni okuldan alırdı eve yürürken o gün işte neler yaptı, hayatı nasıl geçiyor, işte o gün patronuna kızdıysa neden kızdı falan bu tür şeyleri anlatırdı. Ben de dinlerdim hatta bana fikrimi de sorardı sence ne yapmalıyım sen ne düşünüyorsun gibi. Kendimce cevaplar verirdim. Bazen gelip bak seni dinledim patronuma böyle böyle söyledim derdi mutlu olurdum aramızdaki bağı gerçekten hissederdim. Yıllar geçti ben bununla ilgili herhangi bir psikolojik sorun yaşamadım. Ve şu anda ben de anneme her şeyimi anlatırım. Ergenliğimde bile annemden hiçbir şey saklamadım. Okuldsn kaçacak bile olsam annemi arayıp haber verirdim en azından başıma bir şey gelirse nerede olduğumu bilsin diye. Bu sebeple hiçbir zaman yaşımdan büyük veya tehlikeli işlere ya da o türde arkadaşlıklara da bulaşmadım. Biraz daha psikolog yorumu dışında arkadaş olarak bir yorum olarak anlattım ancak kıssadsn hisse her şeyi elbette yansıtmakta zorlanabilirsin ama mesela bir derdin olduğunda biraz da yumuşatarak tabii sakince ona anlatabilirsin. İyi ki sen varsın bak sen yanımdasın ve iyi hissediyorum diyebilirsin. Bu hem seni rahatlatır hem de uzun vadede anne çocuk ilişkinizi çok güçlendirir
Aaa bunu bilmiyordum çok teşekkür ederim güzel bir örnek verdiniz ben de stres yapıyordum ona hiçbir şey yansıtmamalıyım gibi tamamdır böyle yapıcam çok teşekkür ederim iyi geceler gönlümü ferahlattınız 🌸
Ne demek rica ederim❣️ size de iyi geceler iyi uykular diliyorum
Erkeklerden ilk cevabı sen paylaş ve
3 Xper puan fazladan kazan!