Dağlarda sesi yankılanan Echo musunuz yoksa gölde kendine bakan Narcissus mu?

Vallahi ben Echo olmayı tercih ederim. Dağlarda yankılanan sesim, her geçen an daha da güçlüleşir, farklı yerlerden yankılar alırım. Ama Narcissus olmak… O kadar takıntılı bir şekilde kendine bakmak, öyle bir aşkla hayatta en çok sevdiğin şeyi bulduğuna inanmak, çok tekdüze. Kendine olan sevgi, yerini kibire bırakabilir. Bazen yalnızca yankılar bile yeterli, yeter ki sağlıklı bir zihinle dinlemeyi bilelim.