Çok uzun ve can alıcı bır acıdan cıktıgınızda bunu hayat dersi olarak yazarmısınız yoksa asla kanıt bırakmadan unutmak mı?

Ben çok mutlu cıvıl çivili toz pembe dünyası olan bır çocuktum ama birini sevdim ama ne sevgi oda hep arafta kaldı ne sevebildi beni ne yok sayabıldı seneler geçti okullarımız bitti kocaman insanlar olduk süreç o kadar uzun ve yorucu kı inan anlatmaya gücüm yok
Ama bildiğin liseli ergen hikayeleri değildi üniversitede bile tek bır insana dönüp de bakmadım hala da öyle belkı ama artık bır çöp oldum onun ıcın umrunda degıl şu an ve kendımı kaybettım kendıme saygıyı ve şimdi her şeyi bitirmeye karar vermişken karar vermeye calısıyorum sorduğum soruya çok uzun hıksye ama anlatmaya gücüm yok