Yaşamak için mantıklı düşünce kalıpları nelerdir?

23 yaşındayım, İçimde yaşama sevince kalmadı artık yaşam ile ölüm arasındaki çizgideyim çocukluğumdan beri ilgi, sevgiden mahrum bırakan ve beni görmemezlikten gelen ailemden şimdi ölene kadar büyük nefret edeceğim onları bu dünyadada öteki tarafta da asla ama asla istemiyorum Allah binn belalarını versin kaç kere beni sokak ortasında parasızlıktan ağlattılar saymadım evde yiyecek bir şey bulamıyorum buzdolabını acıyorum içi bomboş Allah ikisinide Kahretsin ikisininde sağlıklı psikolojiye sahip olduğunu düşünmüyorum ikisinde ağır psikolojik problemleri var aksi taktirde normal bir insan günde 3 vakit toplam 20 saat uyumaz ne zaman anne baba diye gidecek olsam sürekli uyuduklarını görüyorum ya da cahiliye arabı gibi yatıp kalkıp namaz kıldıklarını hadi o da problem değil bana aşırı derecede dini baskı yapıyorlar "sen dinsizsin, gâvursun,*rrospsun, git g*tünü,*mnı sktr " dediklerine bile şahit oldum bunun sebebi ise cahiliye arabı gibi çarşaf giymemem oldu aslında mütevazi bir şekilde giyiniyorum ama onların gözünde dinsizim çünkü gözlerim gözüküyor ve karşı cinsinde olduğu bir iş ortamında çalışıyorum
Adam olup eve 1 kuruş getirmiyor *rospu evlatları sırf onlar yüzünden eğitimime devam edemedim şu an ise iş arıyor ama bulamıyorum kendileri tarafından defalarca ağır şiddet gördüm polislik oldum onlar yüzünden msü'yede basvuramadım en son beni hastanelik etmişlerdi sonra ben yerde yatarken ayakları ile itelemişlerdi ya bence benim yaşmaya hakkım yok belki güzel ya da zeki olsaydım sevilirdim bence hata hep benim yeteri kadar güzel olmamamda zaten son günlerde lavaboya bile gitsem aynada yüzüme bakmıyorum