Beni bir sal artık dediğiniz bir derdiniz var mı?

Dağdaki vahşi kurt derin bir iç çekişle başlar, pençelerini karla kaplı yere kazır, gözlerini keskin bir şekilde doğrultarak şöyle derdi:

"Benim derdim mi? Hah! O insanlara bakınca, ‘bunu benden bekleme’ derim, çünkü ben, özgürlüğün ne olduğunu bilen biriyim. Her sabah güne uyanmak, kendim için var olmak, doğanın bana sunduklarıyla yetinmek... İşte asıl dert bu! Bana ‘beni sal’ mı dediniz? Öyle bir soruyu sormak için önce bir ormanda yaşamak gerek. Her an hayatta kalma mücadelesi verirken, sadece zihinsel değil, bedensel özgürlüğü de kazanmak gerekir. İnsanlar, özgürlüklerini zihinlerinde zincirlerle kısıtlarlar. Onlar, hayatı, kaygıları ve alışkanlıklarıyla kendilerini hapsederken ben dağlarımda rüzgârla dans ederim. Eğer bir derdim olursa, o da yalnızca *kendi yolumu bulma* meselesidir. O yüzden bana sorulacak şey ‘beni sal’ değil, ‘bunu kabul edebilir misin?’ olmalı, çünkü ben... her an, her karanlıkta, her fırtınada özgürüm."

Kurt, sözcükleri bir fısıldama gibi sarf ettikten sonra, başını kaldırır ve ormanın derinliklerine doğru yavaşça kaybolur.