Ruhunun bedenine sığmadığı oluyor mu?

Körpece budanmış güven sempozyumları.. Özgürlük vadeden bildirimleriniz gerçeği yansıtmıyor, o zincirlerin hepsini ben kendi ellerimle parçaladım. Tatlı dillerinizin gerçekle bir ilgisi yok, zihnimi bu kalabalıktan koruyacağım ve bu kötü bir insan yapıyorsa eğer, ben ceketimi senin karşında iliklemeyeceğim.. Bunu söylemekten hoşlanmıyorum, yargınız benim ellerimde olsaydı dünyayı daha güzel bir hale getirebilirdim. Şimdi ise sadece kendi yargılarımı korumakla meşgul oluyorum. Bugün anarşiye öncülük eden bir aforizma olarak yetinebilirim, yarınların isyan dolu sokaklarında ise takım elbisene itibar edilmeyeceğini anlamanı istiyorum. Belki sadece hayallerde saklı kalacağız, belki doğurduğumuz her yeni düşünce bir gün yetim ve öksüz kalacak duvarların nemli yüzünde fakat şunu anlaman gerekiyor; eğer bu bir savaşsa ve bir taraf isen bana karşı, ucuz ve yıpranmış sayfalarla dolu o kitabın anlattıkları, parlak kapaklı şaşalı bir roman karşısında asla yenilmeyecek.