Size haksızlık yapıldığını düşündüğünüz bir durumda ne yaparsınız?

Yapıldığını düşündüğüm haksızlık sadece şahsıma karşı ise, vereceğim tepkinin sonunu nasıl etkileyeceğini bazen hesap eder ve ufak tefek şeyleri görmezden gelmeye çalışırım.

Bunu çok tekrar edince elbette bir yerden sonra dolmuş oluyorum ve yine ufak bir şeyde patlayabiliyorum pimi çekilmiş bomba gibi...

Bu öfkeyi hak ettiğini düşündüğüm kişilere yönlendirmeye çalışıyorum genelde.

Toplumsal olaylarda, yakınlarıma vs yapılan haksızlıklara gelince, hatta yakınlarımın dahi yaptığı haksızlıklarda bile onları uyarmamın bir borç olduğuna inanıyorum.

"Kardeşin zalim dahi olsa ona yardım edersin" buyuran peygamber efendimize sahabiler "ya Rasulallah! Zalim iken nasıl yardım edelim?" Sormaları üzerine Fahr-i kâinât efendimiz; "zulmünde onu uyarır, karşısında olursun" şeklinde ifade etmiştir.

Ufakta olsa büyükte olsa yapılan haksızlık ve haksızlığı yapan kim olursa olsun ona karşı içimde bir soğukluk belirliyor. Birçok zaman bu soğukluk beni tepki koymaktan bile alıkoyuyor ve o kişiyi yok sayma politikasına götürüyor. Bu dengelemem gereken bir durum bende. çünkü kişi uyarılsa belki kendine çeki düzen verecektir...

Ancak toplumsal ve sevdiklerime yapılan haksızlık, mazluma yapılan haksızlıkta tavır koymayla kalmaz elbette yaptırım da gücüm nispetinde uygularım.

Bugün beni öldürseler de boykot olan bir ürünü zaruret vs dışında almayacak olmam, alanları uyarmam, halen Coca-Cola vs içen müslümanları görünce şuursuzluklarından dolayı içten içe üzülmem bunlara örnek olabilir...

Sonuna kadar savunmak daha mantıklı durumdur. Çünkü açıklama yapmadan susmak kabullenmektir ki karşı taraf açısından da olumsuz durum oluşur. En azından açıklama yapmak ve konuyu haklıysanız dile getirmek daha güzel ifadedir. Karşı tarafın bunu anlamaması değil sizin kendiniz ifade etmeniz en azından kafanızdaki çoğu sessizliği gidermiş olur. Haksızlık olmasa zaten insanlar bu durumda olmaz. Biri birini anlamazken gün geliyor biri de onu anlamıyor ama çoğunda jeton düşmüyor.