Sizce hayata geç mi kaldım?

Şöyle aslında. Bana yöneltilen geribildirimler konusuna kafam takıldı. İş ve ilişki hayatımda sorun yaşayacak mıyım gerçekten? Uzu süredir hayatımda kimse yok ama insan geleceğe dair yine de kaygılanıyor.

Nasıl bir şey bekliyor peki beni? İş ve ilişki konusunda yani.

O zaman neden sorun çıkacağını söyleyip beni kaygılandırıyorsun? Sorun çıkacağını düşündüğün noktalara değin ki sen de rahatla ben de.

"... sorun yaşayacak mıyım gerçekten?" soruma karşılık "Tabiki yasayacaksın." demişsin?

Bu tabi ki olasılık dahilinde, lakin sorumun bağlamı üniversite hayatına geç başladığım için iş ve ilişkilerde sorun yaşayıp yaşamayacağım.

Bu bana da böyle geliyor açıkçası. Çocuk beklentim olmadı, 2 yıldır hayatımda biri de yok ama bir gün illa ki sadık ve güvenilir bir limanım olsun isterim, fazla bir beklentim de yok. Buna rağmen galiba yalnız öleceğim.

Gerçekten sadık, ilgili ve uyumlu bir partnerim olsun istiyorum. Beni gerçekten sevsin, ilgisini ve anlayışını bir ömür boyu eksik etmesin yeter. Şu hayattaki tek kıstasım sadakat, gerçekten sadık bir partnerim varsa çoğu şeyi sorun etmem. Dolayısıyla uyum önemli. Kalan şeyler zamanla var edilir zaten.

Olabilir tabi, neden olmasın?

Yani, biraz öyle oldu. Ne istediğimi bulmak, bunun için çaba göstermek ve çabanın sonucunun benm için tatmin edici bir sonuca ulaşması benim için daha geç oldu ama mesele bu durumun beni iş ve ilişki hayatımda etkileyip etkilemeyeceği.

2 yıl önce, 2 yıllık bir ilişkimi bitirdim. Ondan sonra da ben kimselere pek yanaşmadım. Çocuk sahibi olmayı düşünmüyorum ama herkes gibi sadık ve güvenilir bir limanım olsun illa ki isterim.

Nasıl?

Zekam pek iç açıcı değil haliyle. Kaygı bozukluğu beni içten içe kemiriyor, hayatıma biri girdiğinde de bundan yakındığı oluyor. Herhangi biriyim anlayacağın.

Ben öyle akıl karı biri değilim hocam, kendime faydam yok. Sohbet bu yüzden yersiz. Yien de teklifin için teşekkür ederim.