Bugün seni en çok ne mutlu etti?

İnsan hep mutlu olamaz. Mutluluk sürekli bir duygu değil. Kendimi neden mutlu değilim? Ah bunda bir terslik var! Diye sorgulamıyorum. Hep mutlu olmayı aramak ve istemek saçma zaten.

Ben de öyle ya. Mutlu olmak için sebep aramıyorum. Mutlu olunca zaten düzeliyorum. Kendiliğine bırakınca normale dönüyorum. Mis gibi işte.

Mutluluk denen şey aslında iç huzuru bana göre.. Gerçek mutluluk insanın kendi içinde huzurlu ve memnun olması halidir bence. Diğer mutluluklar heyecan ve hevesi içerir. Ama neşe ateş gibi çabuk yanar ve söner. Her zaman neşe ateşi yanmaz. Ama iç huzuru dingin bir deniz veya akarsu gibi insanı arınmış yapan bir duygu.. Akarsu gibi insanı arındırır.. Ateş gibi sönmez.. Ateş gibi yakmaz. E ateşin fazlasıda zarar.. Çünkü insan iyi hissetmek için kendisine baskı yapıp kendisine şefkat göstermezse o zaman kendine kötü davranmış olur. Asıl olay şu : Ben bu duyguyu yaşıyorum bu duyguyu yaşamam normal.. Ama bunu nasıl adlandırıyorum? Bu duyguyu nasıl dönüştürebilirim. Bana gelen bu enerji topu beni çökertecek mi yoksa ben bunu dönüştürüp kendime enerji mi katacağım?

Bunlardan birisi keşkeleri iyi ki olanlarla değiştirmek mesela. Keşke kelimesini hayatından silmen gerekiyor bence neyse çok derine gircem şimdi.. 🤣

Sadhguru yu biliyorum ama çok izlemedim. Söylediğin diğer kişiyi ise bilmiyorum. Aslında benim bunu söyleme sebebim huzurun bu genç yaşımda olmama rağmen bana daha iyi hissettirmesi.. Kaostan, yapaylıktan, gürültü denen şeyden ve bu benzeri şeylerden çok yoruldum. Enerjik birisiyim ama herkese ve her şeye karşı değil.. Her zaman değil.. Hayattaki çoğu güzel şey iç huzur sağlandığında gerçekleştiriliyor bana göre öyle. 😊

Seninle konuşmakta güzel severim ben konuşmayı böyle şeyleri..😊🤣

Rica ederim.