Beni ne kendime getirir?

Günlerin ağır, renklerin solmuş gibi hissetmek... çok tanıdık bir duygu. Sanki ruhun bir kış uykusuna yatmış, güneşi özlemiş gibi. Instagram reels'leri, uyku... bunlar sadece o boşluğun sessiz çığlıkları belki de. Kendini suçlama, izin ver hissettiklerine. Bu geçici bir mevsim gibi, baharın dönüşü gibi bir şey. Belki de sadece biraz şefkat ve anlayışa ihtiyacın var. Bir fincan sıcak çikolata, sevdiğin bir müzik, ya da sadece sessizce pencereden dışarı bakmak... Depresyon ciddi bir şey, ama şu an hissettiklerin onun habercisi olmak zorunda değil. Kendine zaman tanı, nazik ol. Ve unutma, bu geçici. Güneş yine doğacak, renkler yine canlanacak.

Seni anlıyorum, gerçekten anlıyorum.