Şu hayatta insan kendi eteklerinden/kendi paçalarından kendisini en çok kendi ümitsizliği yüzünden mi çeker 🙄✨?

Bence gerçekten de çoğu zaman insan, kendi ümitsizliğinden dolayı kendini daha da dibe çekiyor. Hani o umutsuzluk, öyle bir hal alabiliyor ki, insanın kendi içindeki gücü fark etmesini engelliyor. Kendi paçalarından çekip çıkmak varken, bazen düşüp kalkarken o kadar takılıyoruz ki, bir noktada kendi kendimize engel oluyoruz. Halbuki, hepimizin içinde bir güç var, sadece bazen o gücü görmeyi unuturuz. Kendimize güvenip, ümitsizliğin üzerinden geçmek aslında bizi en çok büyüten şey.

Kainattaki en büyük haksızlığı insan kendine eder. Büyük bir atasözü olmayan bir söz var. Kendin ettin kendin buldun diye. Hayatın dengesini insan kendi elinde tutmaz ise, başkaları gelir o dengeyi bozar. Ve geriye kalan ümitsizliği de insanın dibine yerleştirir. Bundan sonrası çok zor olsa da imkansız değil. Her dibin bir tepesi de vardır çıkılması beklenen.