İnsanlar, başkalarının gözünde güçlü bir kişilik oluşturmak için ne kadar maskelenirler?

Güçlü görünmeye çalışmak ya da ne bileyim birşeye benzemeye çalışmak, yani sadece bunun için çalışmak doğru değil ve bana garip geliyor. Yani nasıl olursan öyle davran zaten bu güçlü, en iyi tarafın. Seni sen yapan.

Bu dünyada gerçek karakter sahipleri var, sadece onlara benzemek isteyen karakter sahipleri var ve onlara benzemekle değil, onlardan öğrenmekle kendi karakterini geliştiren karakter sahipleri var. Hepimiz birilerinden birşeyler öğreniriz. Ama gerçek karakterimiz hep bizimle, kendini belli eder. O belli olduğu zamanlarda hangi kısıma giriyorsa insan öğrenirsin hem kendin, hem diğerleri.

Kendini tanıyan ve farkındalıklarını bilen insan bunlara gerek duymaz, "bir şey" gibi gözükmeye ihtiyaç bile duymaz çünkü kendi sınırları var. Bazı insanların sınırları onları "maskelenmiş" gibi göstere bilir. Ama bu önlem, öğrendiği hayat dersleri, tavırları ve tanımları sayesinde koyduğu kuraldır kendisi için.

Her insan kendini tanısa diğerlerinden farklı olduğunu ama aynı zamanda insan olarak aynı olduğunu öğrenecek. Aynı olduğu konularda insanları anlamaya ve onlarla iletişim kurmaya çalışmalı, farklı olduğu konularda kendini geliştirmeli, yardım etmeli ve. b ki bu zaman zaten karakterini ortaya koyar insanlar onu böyle tanır.

Ben mesela insanlarla aynı olduğum konularda insanları çok iyi anlarım, niyetini ne istediğini bilirim ama farklı olduğum tarafımla onlarla iletişime geçtiğim için beni anlamazlar, ben onların ne hissettiğini anlamam, onlardan beklentilerim azalır ve onlar benim yanımda daha "aşağı karakterli" göründüklerini düşünerek beni kendi kafalarında ezmek gibi ve kendilerini kıymete bindirmek gibi farklı beyin fırtınası yapabilir. Bu benim iletişim sorunum. Çünkü onları aynı olduğum tarafla hem anlamalı, hem de iletişim kurmam gerekli. Ben ikincisini yapamıyorum. Sebep: farklı olduğum ve ağır basan karakterim sonuç odaklı ve hemen sonuç bekliyor, "ayrıntıları zaten ben kafada hallettim, bana bırak, bana güven" gibisinden yaklaşırım ve karşımdakı insan neye uğradığını şaşırır, "bu benden çok farklı, uğraşamam" diye düşünür. Ama iletişim için ayrıntılar şart. Bu benim şahsi tecrübe ve düşüncelerim. Farklı insanlar da böyle deneyimlerini anlatırsa bir birimizi anlamamız mümkün

Herkesin duvarları vardır asıl kimliğine ulaşmak zaman alır ve maskeledikleri bir çok zayıf yönleri, güçlü görünmek de bunlardan biridir, asıl benliğimizi korumak adına hep ‘miş’ gibi yaparız gerçek karakterimizi yansıttığımız nadir yerler sadece kendimizi fazla rahat hissettiğimiz yerlerdir. Özetle günlük hayatta hep maskelerimizle gezeriz…