Senin cehennemin neresi?

Karda kamp yapan insanlar, bu hiç eğlenceli olmamalı değil mi? Gerçi sen kampı da sevmezdin..

Kamp değil fakat bazen düşünüyorum ve hiçbir şeyi yanıma almadan, sonunun nereye vardığını bilmeden sadece gitmek istiyorum. Gideceğim bir yerin olmayışından neresi olduğunu bilmiyorum zaten. Gezgin bir hayatta, ormanların içerisinde, yol kenarlarında ve denk geldiğim deniz ve nehir kıyılarında kalmak ve sürekli yer değiştirmek.

Bu kulağa rahatlatıcı geliyor, ama yapabilir miydim diye düşünüyorum öyle anlarda. Evi ve rahatlığı çok seviyorum, dönüşü eve ise kısa bir gezginlik mi olmalı o zaman?

Hıhım, öylede olabilir. Fakat benim bahsettiğim kaybolmak.

Hangi zamanlarda bunu daha sık düşünüyorsun Maru, hayali sana nasıl hissettiriyor?

Kabolmuş gibi..

Evet bana da öyle hissettirdi çünkü dönüşü yok, sanırım o yüzden hayal etmek istemedim.

Ruhum öyle, onu bedenime uyarlamak kötü hissettirmiyor.

Sen o kaybolmuşluğa alıştın ve benimsemekten gelen bir olağanlık hali var. Ben ise boğulmuştum o belirsizlikte, hayali onu hatırlattı.

Hıhım, herkesin cehennemi farklı oluyor.

Öyle gerçekten, öyleyse senin cehennemin ne?

Cehennemimin bile olmayışı, bu benim cehennemim, ironik değil mi?

Öyle, cehennemin varlığı cenneti değere bindiriyor. Ama yokluğunda cennetin tam olarak değeri kalır mıydı?

Bilmem, onu da cenneti olanlar düşünsün. Benden onları bile esirgediler.

Yine bu aidiyetsizlik duygusu..