Arkadaşlar 30 yaşındayım, sürekli intihar düşüncesiyle mücadele etmekteyim?

hiçbir şey düzelmiyor, umudum da kalmadı, dönüp dolaşıp aynı şey yaşıyorum. Ruhum daralıyor. Çevrem anlamak istemiyor. Hayata herşeye yanlış seçimlerden yapamadıklarından geç kalmışlık hissediyorum. Yanlış bir evlilik yaptım o kadar bekleyip.5 ay sürdü. Görümce-kaynana ve eşimin beni anlamama sorunundan dolayı bı kararı verdim. Kök ailemle hiç bir zaman aram iyi olmadı ama boşanmamda yanımda olacaklarını gösterseler de her şey için çok geç gibi. Kimseyi artık suçlamak, kimseye bir şey anlatmak istemiyorum. Ağlayamıyorum. Ağlayabilmek ne güzelmiş. Bu dünyada bir çöp gibi hissediyorum. Bunları zorlanarak yazıyorum ve istemeyerek soruyorum. Nasıl bu düşüncelerden kurtulurum?