Bu hayatta sizi en çok üzen şey nedir?

kedimjn ölmesi.

içimi birtek kna dokerdim. sapsari tuglerine koyardim başımı birtek onun yanında ağlardım.. Çok nazliydi. Suyunu kendi içmez ancak elimde kendim içirirsem içerdi. Fazla aktiviteli değil sürekli yiyip içip uyuyan bide sürekli sevilmek kucağa alınmak isteyen bir kediydi. Evde sadece bana güvenirdi. Benim koynumda uyurdu başını koluma koyardı sanki bebeğimiş gibi uyurduk. Ya da yatağımın yanında petek var o peteğin üzerinde uyurdu. Ev içinde sürekli peşimde dolaşırdı. Annesi onu benim yanımda doğurdu 4yaşına girecekti haziranda.

Dün aniden kalp krizi geçirdi zatem yukarda yazdığım gibi bir haftadır yemek yemiyor su içmiyordu. Surekli kusuyordu. b

Sabah salonda koltuğa yattı bende başına gittim nefes alış verişleri hızlanmış vucutu titriyor kalbi bi cok yavas bi çok hızlı sekilde atıyordu. İlk önce patileriyle ellerimi tuttu tırnaklarını batırdı parmağıma bırakmadı. Gozlerimin içine bakıyordu ağlıyordu bide. Ben kalp masajı yaptım su vermeye çalıştım ama nafile.5 saat yaklaşık öyle devam etti. Ayağa kalkmaya çalıştı kalkamadı kolları felan tutmuyordu olduğu yere geri yığıldı. Sonra kasılmaya başladı sürekli olarak. Bianda kendi etrafında dönmeye başladı tırnaklarını ellerime döşüme geçirdi tirtir titriyordu zatem. Can çekiyordu yani. Sonra aldım yere yumuşak bir yastığın uzerine koydum bende yanina yattım. Yine gözlerimin içine baktı bidaha gözlerini oynatamadı bile. Patilerini tuttum oda tırnaklarıyla elimi sıktı öylece kaldı.2 saate beyin ölümü gerçekleşti. Sadece kalbi atıyordu. Bide karnındaki havayi boşaltıyor kolları bacakları gövdesi buz gibi , sinirleri geriliyor her tarafı kaskatı kesilmişti. Gozleri açık ama o sapsarı gözleri simsiyah olmuştu. O gözün üzerindeki seffaf şey soyuluyor gibiydi. agzi açıldı patileri ağız kenarları kulaklari kararmaya başladı. Belki döner diye hiç bırakmadım bi elimle kalp masaji yapıyordum diger elimle patisini hala tutuyordum. Gozleri açık bana doğru bakıyor hala tabi. Donerse yine benim dönmezse de benim yanımda gözlerini açtı benim yanımda son nefesini versin istedim. O da öyle istedi zaten o yüzden ölmeden önce ellerimi tuttu son kez bana baktı. Sonra bianda bi nefesini verdi kalbi durdu. Ellerimde verdi canını.

Gömdüm evimizin bahçesine , eve gelir gelmez onun miyavlama sesini duydum sanki. Peteklerin üstünü , odalarda uyuduğu yeri mama yediği yerleri aradım tek tek burada mı hala diye. Daha yeni ellerimle gömdüğüm kediyi aradım evde.

bugün tam 30saat oldu hala yokluğunu hissediyorum. Ve bu durumu gören herkes dalga geçiyor. İnsanlar Sirf evime misafir geldiginde kedimden rahatsiz oluyorlar diye iyi ki olmüş diyorlar ( evde misafir ya da bi yabanci varken asla yanimiza gelmez klubesinde uyur ya da oyincagiyla oynar)

ağlama diyorlar. Hayvan sadece diyorlar sokak kedi dolu diyorlar.

beni bu hatta en çok üzen şey tam olarak bu;)

nasıl geçecek bu acı?