Çıkarı olmasaydı insanlar yine de iyi olur muydu?

İnsanların çoğu doğası gereği bencil ama sosyal varlıklar. Çıkarları olmasa yine de iyi olmayı seçenler olurdu, ama bu büyük bir çoğunluk olmazdı. Çoğu insan iyiliği ya bir karşılık bekleyerek ya da kendini iyi hissetmek için yapıyor. Eğer tamamen çıkar faktörünü ortadan kaldırırsak, bazıları yine de vicdanen iyi kalırdı ama büyük bir kısmın bu kadar fedakâr olacağını sanmıyorum. Sonuçta insan, fayda sağlamak veya zarar görmekten kaçınmak üzerine hareket eder. Çıkar ilişkileri tamamen yok olursa, iyiliğin yaygınlığı da azalırdı.

Ben kendi adıma konuşuyorum ben o kızın kötü gününde yanında oldum çünkü öbür kuzenler korktu ölü evinden ben sessizdim beni attılar ortaya ben gittim o bana kazıklar atmayı seçti ve garip bir şey var ben kötü gününde yanında oldum o iki ölü evinden korkanlara ve ailelerine dalkavukluk yapıyorlar hayat bu kadar garip siz yukarı kaldırıyorsunuz? o onun kötü gününde yanında olmayanlara dalkavukluk yapıyor çünkü kızını bir aile kurtardı doğruysa senaryo da olabilir öbürü de biliyor o yüzden yapmak zorundalar gerçekleri biliyorlar çünkü diye düşünüyorum ben tuzakdan biliyorum yoksa ben ne bileyim amcamdan istemişler insan kalmamış gibi amcamdan istemeleri de çok garip

Çıkar olması gereken bir şey bence. Ben bana iyi gelmeyen yanında mutlu olmadığım eğlenmediğim veya zaman zaman derdime ortak olmayacak insanlarla herhangi bir ilişkide olmak istemem. Arkadaş da olsa aile de olsa bu böyledir. Kendi mutluluğunu düşünmek de çıkardır ve gereklidir. Beni geriye çeken hayatta hiçbir amacı gayesi olmayıp zaman öldüren boş insanlarla vakit kaybetmek istemem çünkü çıkarım yok. Ben bunda sorun da görmüyorum. Maddi çıkardan bahsedersek o çoğu kötülüğü engellerdi tabii. Ama maneviyatta bizim ruhumuza iyi gelmeyen insanlarla hayat sürmeyi çoğu kişi istemez diye düşünüyorum. Her insanın doğasında var bu.

İyilik yaparken bile aslında kendi çıkarımız için yaparız. Mesela bir iyilik yaparken karşı tarafı düşünmekten çok ilk önce vicdanımızı düşünürüz kendimizi iyi hissetmek için vicdanen rahat uyumak için yapılır o iyilik vs. Yani en iyi insan bile aslında çıkarıcıdır.

Sanmıyorum. İnsanın yaptığı bütün eylemler kendisine yöneliktir. Ne örnek verirseniz verin her şey kendisi içindir. Bir iyilik yapan biri bile aslında onu yaptığında iyi hissetmek için yapar, yani yine kendini düşündüğü için. Bu da çıkardır. Mark Twain in İnsan kitabında bu oldukça güzel bir biçimde açıklanmış.

İnsan davranışları karmaşıktır ve tek bir faktörle (örneğin, çıkar) açıklanamaz. Çıkar, insan ilişkilerinde ve davranışlarında önemli bir rol oynasa da, insanların tamamen bencil ve çıkarcı olduğunu söylemek doğru olmaz. İnsanlar, hem kendi çıkarlarını düşünebilir hem de başkalarına karşı şefkatli ve yardımsever olabilirler. İyilik ve çıkar arasındaki denge, her bireyde farklılık gösterebilir.