Hayatını planlı olarak sürdüren biriyle bir yola girmek mantıklı mıdır?

Aslında hayatta planlı olmak güzel bir şeydir ne yapacağını bilmek buna göre hareket etmek karşındaki kişinin davranışlarına buna göre sezgilemek çok güzeldir, ama planlı yaşamakta takıntılı olma karısın da ince bir çizgi vardır eğer Bazı şeylerde sürekli takıntı yapıyor Ben aha bunu yapacağım şu şekilde davranacağım bu şekilde hareket edeceğim diye hayatı kendinin kısıtlıyorsa bu takıntıdır. Aynı şekilde duygularını bilerek ne yaptığını hissederek planlı bir şekilde yapıyorsa planlı olmak kötü değildir yani her şeyde olduğu gibi burada da denge içerisinde olmak önemli

Aslın da planlı yaşamak güzel ama sıkıcı çok monoton bir hayat yalnız şuda bir gerçek ki hayatın da bir planı var zaten yaptığımız hangi planlama tuttuki tüm bu sebeplerle carpe diem diyorum (anı yaşa) 🙂