Sabah uyandınız ve dünyada kimse yok. Ne yapardınız?

Dışarı çıkar bağırırdım, yüksek sesle yaşamaya çalışır bütün canlılarla konuşurdum. Kendimi özgür hissederdim ama asıl o zaman esaret altında olurdum çünkü kabul etmek istemesek de diğer insanlara muhtacız

aklıma o kadar sey geliyoki karar veremiyorum

Bir deniz kenarına gidip sessizliğin tadını çıkartırdim.. Ama kısa zamanda içime bir hüzün çökerdi sevdiklerimi göremeyince..

Sabahtan nefret ediyorum ve sevinirdim insan ucubelerin soyu kurulduğuna dunyaya bok eden insan.

Nasıl kimse yok hiç kimse mi yok diye sağı solu araştırırım bi

Afallardım. Sessizlik güzel ama kimse olmaması da ürkür insanı. Pandemide yasaklarda çıkardım çok ürkünçtü. Biraz keşif yapardım hayvanlar kuşlar biraz rahatlatırdı ama çözüm bulmaya çalışırdım.