Kararsızlık anlarında insan, genellikle içgüdüleri, mantığı ve duyguları arasında sıkışıp kalır. Kendi düşüncelerine bile güvenemediğinde, doğru kararı vermek daha da zorlaşır. Böyle bir durumda kişi, geçmiş deneyimlerine, güvendiği insanların fikirlerine veya zamanın getirdiği içsel farkındalığa başvurabilir. Ancak asıl soru, bu unsurların hangisinin gerçekten en doğru rehber olduğudur.
Kendi düşüncelerine bile güvenemediğin bir anda, doğru kararı nasıl verirsin?
Daha önce bu durumu yaşayan birileri ne şekilde tepki verdi bunu araştırırım. Bu konuda yazılmış kitaplar varsa, onları inceler gerçekten doğru yoldamıyım kontrol ederim. Gerçekten içinden çıkmak zor bir haldeyse bir süre erteler taşları yeniden dizmeye başlarım.
Kendi dusuncelerime guvenmedigim bir anda direk köşeme çekilip kendimi dinliyorum ya bir karar alıyorum ya da susup kalıyorum bazen susmak gerekiyo harekete geçmemek gerekiyor