Senin sessizliğin neyin işaretidir?

Kişilere, olaylara, yaşanmışlıklara göre değişiyor bendeki sessizliğin anlamı. Neticede her insana aynı anlamı yükleyemiyoruz, bazen içime içime ağladığım için sessizliğe bürünüm, derin bir kırgınlık yaşadığım için sessizliğin içinde yaşarım, hatta sessizliğin içinde kaybolurum, hatta o kadar derin yaşarım sessizliği. Konuşamadığım içinde sessiz olurum, konuşmak istemediğim için, ifade etmek istemediğim için lakin eninde sonunda kendime anlatmışımdır tüm konuşamadıklarımı. Utandığım için de sessizleşirim, yüzleşmek istemediğim için de. Kırılmışımdır, hayal kırıklığına uğramışımdır, feci acı çekiyorumdur, kıvranıyorumdur acıdan, için için kendime kızıyorumdur, küsmüşümdür kendime, bu durumda bana sessizliği yaşatıyor. Kendim gibi birisini görünce de sessizliği yaşarım kendi içimde, çünkü kendim gibi birisine rast gelmek beni maziye götürüyor, maziye gitmek de sessizliğin sesini dinlememi sağlıyor. Kırıldığım zaman, soğuduğum zaman, umudumu yitirdiğim zaman, güvenim bittiğinde de lâl olurum ya da hoşlanmadığım birisiyle bir arada kaldıysam yine konuşmamaya çalışırım. Karşımdaki kişiyi ciddiye almıyorsam da sessizleşirim, söyledikleri beni delip geçmiyorsa da, bir kişiyi bitirmişsem onun telafi etme çabalarına karşı duyarsız ve sessiz olurum, bazen de kırmamak için sessizleşirim, kendimi tutabilmek için, olaylar büyümesin diye de sessiz kalmayı tercih edebilirim, geri dönüşü olmayan sözler söylemekten daha iyidir sessizlik.

Sesizsem çok şey olabilir, kırılmışımdır, soğumuşumdur, eskisi gibi yanaşmak istemiyorumdur, tiksinmişimdir, ya da tamamen keyfidir pek bir sebebi olmaz. Ya da sinirliyimdir patlama noktasına gelmeyi bekliyorumdur.