Çok düşündüğüm için yatağa girince hadi uzandım uyumam gerekli ama pencereden görünen giysi ya da her neyse onun gölgesini korkulu varlığa benzetmek ve gözümü kapatınca bana saldıracak diye dik dik oraya bakıyordum😂 ama hep sonda şöyle diyordum geliyorsa gelsin ve uyumam gerekli😂
Bide şey vardı belki izleyenler olur çılgın anastasiya dizisi vardı orada gizlice yaklaşan ve evdeki insanları öldüren rahip kılıklı manyak vardı. Bizim bur odada onun öldürdüğü insanları koyduğu çantaya benzer uzun çanta vardı onu her gördüğümde korkuyordum😂
Ve şimdi bile korkulu, cinli minli filmlere bakınca sonrasında 4-5 saatlik düşüncelerde kaldığı için korkulu hayaller ederim ve kendimi korkuturum🤦🏻
Çocukken en büyük korkularım belirsizlikten ve kontrol edemediğim şeylerden kaynaklanıyordu. Karanlık, yüksek sesler ya da yalnız kalmak gibi klasik korkularım olsa da asıl ürktüğüm şey, bir şeylerin aniden değişmesi ve benim buna hazırlıksız yakalanmamdı. Mesela, sevdiğim birinin aniden ortadan kaybolması ya da güvenli hissettiğim bir ortamın bir anda değişmesi beni tedirgin ederdi. Küçükken her şey daha büyük ve bilinmez gelirdi; belki de en büyük korkum, dünyayı tam olarak anlayamamak ve ona karşı savunmasız kalmaktı.
Şimdi ilkokul zamanlarımda okulun arka tarafında karanlık bir ev vardı orada cadı var dediklerinden vs korkardım:)) Sonra korkunun üstüne gidip orada bir şey olmadığını görünce rahatlamıştım.
Lunaparkta palyaço vardı o çok korkutuyordu beni çocuklar çok sever ama ben korkar kaçardım insan gibi görünmüyorya boyamış birde burun takmış🤣 örümcekler ayakları uzun böylem yürüyor sankim üstümde gibim ağları var ya korkutuyor beni🤭
Uykuyla uyanık bir halde gece yarısı uyandığım o beyaz hırkadan.🤦🏼♀️ Hayalet sanıyordum ve geliyor mu, diye bakmaya da korkuyordum. Yatağın içinde umarım gelmez diye dua ediyordum.
Kaybolmaktan hiç korkmuyordum ya onu çok iyi hatırlıyorum. Bir gün konsere gitmiştik daha 5 yaşlarındaydım. Kaybolunca polislerin yanına gidip babamı annemi arar mısız demiştim. Numaralarını annem babam ezberletmişlerdi ahaha😂😂
Ben küçükken ablamlar beni evde bıraktı diye sinirden tek başıma Adapazarı'ndan Pendik'e halama trenle gitmiş insanım... Bana bir şey yapma denilene kadar yaramazlık olarak sayılmıyordu sonuçta mantıklı şeyler oluyordu benim için 🤷🏻♀️😂
Gece olmasın diye oturup dua ettiğim günleri unutmam yeni doğan kız kardeşim vardı gidip onu uyandırır evdekiler uyansın diye... o derece korkak bi çocuktum sabahlara kadar uyanık olduğum geceleri bilirim fkfkdk
Aşk İlişkileri 
Bebek Bakımı 
Cam Cilt 
Üniversite Tercih 
Gündem 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
u 
u 
