Yargılayıcı olmaya başladığın zaman mı alaycı olmaya başlıyorsun?

Özellikle okul çağında diğer çocuklarla dalga geçen, ilk başlatan çocuğa acıyorum. Evde kim bilir nasıl yargılayıcı insanlarla büyüyorlar ki, çevrelerinde kendilerinde farklı olanı yargılamayı ve bu yargılama sonucu dalga geçmeyi öğrenmişler. Belki anne babaları bile onlarla sarkastik şekilde konuşuyor olabilirler. Yani bu zorbalık evde başlıyor.

Belirli davranış kalıplarımız, örüntülerimiz var ve farklı şekilde davranma ihtimalimiz olduğunun farkına varamıyoruz... Farkına vardıktan sonra bu davranış kalıplarını sorgulayıp değiştirmek elimizde ama farkına varmıyoruz. Yargılamayı ve bunun sonucunda yargıladığı kişiyi gülünç bulmayı normal gören yetişkinler bile var. Yani çocuklukta aile evinde başlayan zorbalık yetişkinlik hayatımızda da bizimle geliyor.

Sizin de var mı çevrenizde? Veya sizde böyle bir eğilim var mı? Farkında mısınız?