Hiç Bir Zaman Araba Sürmek Sevgili Olmak Evlenmek Yabancı Şehir Görmek Gibi Şeyler Yaşamayacağım Siz Ne Diyorsunuz?

Bir hiçim

hiçim

29 Yaşındayım 16 yaşından beri yaşamıyorum hayat her açıdan yuttu kitap okumayı sevmem asgari ücreti sevmem. kendim tuvalet temizlemekden başka gelişmez. insan sevmiyorum. hiç bir şeyde gözüm istediğim hayalim beklentim yok anlatabiliyor muyum.

7 Kişilik ailemde tek 1 tane lise mezunu adam yok bende dahil 2012 de lise 1 terkim ne üniversitesinden bahsediyorsun kafam anlasaydı şimdi bugün bu halde olmazdım.

Asgari ücretli iş de bile çalışacak kafa yok bende kendim zaten bir yerden bir yere gitmiyorum çocuk bebek hissediyorum hayat beni yutmuş tatili ne yapayım zevk aldığım tek şey son 13 yıldır bilgisayar oynamak.

iyilik kendime yapıyorum tren kaçmış ye iç yat umursama

2 Çocuk sevindir derken benim kendime faydam yok.

2 tane kız yeğenim var amca oldum kendime faydam yok bana ne onlardan görmedim görmeyeceğim

Haklsında benim için hayat çıkmazda 13 yıldır hiç bir elle tutulur yanı yok

Yerimde sen olda sen yap. aynen lise 1 terk diye hayattan vazgeçmek yerine asgari ücret eşek gibi çalışaydım değil mi sanki araba kadın yabancı ülke görmek hayal ediyorum bir şeye hevesim beklentim var sanki. lise 1 terkim. nasıl gelişeyim tuvaletçilik garsonluk çöpçülük mezarcılık yaparak çevrem var mı da faydam olsun. nerde mi yanlış yaptım diğerleri gibi şanslı aile de ve beyinde doğmadığım için yanlış yaptım.

ben kendimi biliyorum herşeye uzak yabancı ve geriyim bırak üniversiteyi diş fırçalayacak zayıf fit kalacak bile kafa ve imkan yok. napayım çalışmayı söyler misin neyi amaçlıyorum ne beklentim var hayattan söyler misin. yerimde sen olda sen bakma. beni hiç bir psikiyatri sosyal özgüvenli kendini hayatı seven biri yapamaz ki.

29 Yaşındayım 13 yıldır depresyondayım şişmanım dişlerim dökük obezim midem doymuyor sağ gözüm şaşı yüzde 20 görüyor sol kulağım işitme engelli sesim çocuk gibi boyum kısa vücüdum çatlaklı saçım kepenkli egzamalı düzleşmiyor yara bere içinde. lise 1 terkim ölsem sorumluluk alamam araba sürmektir sevgilidir evlenmektir yabancı ülke görmektir Atatürkün geri gelmesi gibi bir ihtimal. ve benim hiç bir şeyden hiç kimseden tek amacım beklentim hedefim yok.

gelmez işte anca uyku getirir hani yaşadığımdan biliyorum özgüven patlaması yaşamam ki.

maalesef yok.. kendimi sevmiyorum bilgisayar bağımlısı patates çuvalı biriyim dişlerim bile kötü durumda 1 gözüm yarım görür sol kulağım duymaz.. dünyada hiçbir vasfım yok sadece bilgisayar oynamak internette takılmak için varım. adam birey hissetmiyorum çocuk hissediyorum. kişiliğim yok sesim bile çocuk görüntüm bile 17 gösteriyorum hiç yaşlanmam. hiç övünecek bir şeyim yok.

Hiç Aç Kalamıyorum kola bağımlısıyım feast food bağımlısıyım. 2012 yılından beri kendimi zayıf görmedim 13 yıldır kilolarımla yaşıyorum bana yük oluyorlar ama mecbur hissediyorum evde kaldıkça hep böyle. söylemesi kolay oluyor. midem hiç aç kalamıyorum şu an bile kola içiyorum hergün şeker çikolata tatlı et kola. dedim ya benim sesim çocuk saçım kötü karakterim yok evden başka gidecek yerim yok ne sosyalliği.. kendim dış görünüşümden nefret ediyorum ne sosyalliği

Sağ gözüm şaşı doğuştan yüzde 20 görüyor sol göz yetiyor bana. Ölsem bıçak altına yatmam ben. valla özgüven cesaret yok bende aç karnımı doyurmaya kendi ayaklar üzerinde durmaya asgari ücret çalışmaya bile acizim. dünya sosyallik üstüne kurulmuş bende tam tersine. değişebilirsin diyorsun 13 sene olmuş demek ki değişemiyormuşum alperen şengün olmuyormuşm

Haklısında.. benim durumda içler açısı.. hayat kuzenime güzel. ben yaşayan ölüyüm. hayat amcamın oğluna güzel her şey çocuk oyuncağı benim için asla cesaret edemeyeceğim ne kendimin ne maddiyat gücümün yetmeyeceği asla içine girme düşüncesi bile olmayacağı korkudan ibaret.. Yaşam sevincim yok.