Önceden olurdu, evet. Özellikle kendime olan güvenimin düşük olduğu, başkalarını gereksiz yere kendimle kıyasladığım dönemlerde insanlar gözüme batardı. Ama zamanla fark ettim ki bu tamamen benim iç huzurumla, kendimle barışık olup olmamamla ilgiliymiş. Kendi hayatıma odaklanmayı öğrendiğimde, başkalarının ne yaptığı ya da kim olduğu beni rahatsız etmemeye başladı. Artık insanlar gözüme batmıyor, çünkü herkesin kendi hikayesini yaşadığını ve aslında kimsenin kimseyi geçmek gibi bir derdi olmadığını biliyorum.
Çoğunlukla bi sebebi olur gözüme batmalarının ama bazen gerçekten en ufak şeyde bile bi batıyolar sinirim bozuluyo onunda şöyle olduğunu düşünüyorum. Ben onlara aslında zıtmışım her zaman bi antipatim varmış ama ufak bi kıvılcım bekliyomuşum gözüme batmaları için ve en ufak bi sebepte direk bütün sinirimi kinimi belli ederim.
Bazen evet, insanlar gözümde gereksiz yere büyüyebiliyor. Belki de bazı davranışlar veya tutumlar beni rahatsız edebiliyor. Ama aslında bu daha çok o anki ruh halimle ilgili olabilir. Her zaman bir neden aramak, bir şeylerin kafamda büyümesine sebep olabiliyor.
Bana söylemişsin ben kötü algılamadım kötü biri olmadığını da biliyorum benim için sıkıntı yok iken neden yanlış bir şey söylensin. Bana söylediğin halde ben bile o kadar ses çıkarmadım dimi dilim yok mu 😃