Ben çok pısırık ve zayıf bir insanım kendimi insanlardan çok alçak görüyorum nasıl üstesinden gelebilirim?

İşte gelmemin sebebi olması lazım bir sebep olması lazım nasıl üstesinden gelebilirim nasıl duygularıma hakim olabilirim ya da insanlara nasıl yaklaşmalıyım

İlk başta hep mütevazi oldum şimdi sesimi çıkarsam saygısız diyorlar bu sefer farklı bir konumda görüyorlar

Ya ben de şöyle var insanlar başkalarına değer veriyor ne kadar güzel ama bana kimse değer vermediğini düşünüyorum bana kimse yaklaşmayınca değer vermeyince küçümseyince kendimi değersiz hissediyorum diyorum ki ben değerli olsaydım bana değer verirlerdi benimle konuşurlardı beni küçük görmezlerdi insanların verdiği değerlerlere göre kendime değer veriyorum

Ama bazıları gerçekten çok güzel arkadaş oluyor değer veriyor birbirlerine niye ben de olmuyor o değer

Ben evliyim

Eşim çok baskıcı benim çocuğuma da karşı öyle sürekli istiyor ki onun istediği olsun garip garip şeylerden dolayı insanı sıkıyor farklı düşünceler var geri kafalı benim de psikolojimi bozdu zaten

Kesinlikle öyle yok gezme konusunda değil de diğer konuda evet

Kendime göre öyleyim bilmiyorum eşim nasıl görüyor niye böyle davranıyor

Psikolog ile görüştüm ama bir kere gittim sadece yazmıştı kağıda ikincisini gitmedim

Aslında insanlardan korkuyorum nasıl söyleyeyim mesela ortama giriyorum insanlar sanki ben yokmuşum gibi davranıyorlar öyle hissediyorum sevdiğimi hissetmiyorum hep küçük görülüyorum sanki

29 Olcam inşallah bir kaç ay sonra

Evet 7 yillik

Evet eşim de var baskısı ailemde de var akrabalarımda da var 29 yaşında bir kızım sanki çocukmuşum gibi davranıyorlar bana sürekli insanların yönlendirmesine göre yaşayacağım sanki kimse arkamda değil çok özgüvensizim Bir de insanlara verdiği değere göre değer veriyorum ya kendime

Duygularım harekete geçiyor işte o geçmişten gelen tramva mı diyeyim yoksa o içindeki korkaklık mı diyeyim değersizlik duygusu mu diyeyim hangi birini diyeyim

Aynen öyle

Evet

Hayır İmam Hatip okudum

Niye saçma olsun ki hislerimi söylüyorum gerçekten çok kötü hissediyorum

Hayır ben kendim acıyarak hiç mutlu olmuyorum daha çok daha çok kötü hissediyorum kendimi ezik tısırık insanlar bana değer vermeyince ben de kendime değer vermiyorum diyorum ki demek ki ben değerli bir insan değilim değerli bir insan olsaydın bana değer verirlerdi diye düşünüyorum o yüzden kendimi acıyorum

Tamam ama bunu değer kazanmak için yapıyorum ben değer kazanmayınca değer görmeyince bu sefer kendime diyorum ki sen değerli değilsin değerli olsaydın sana değer verirlerdi başkalarına bakıyorum çok güzel arkadaşlar ne bileyim çok güzel muhabbetler ediyorlar ya ben bir de çok safım saf kalpliyim yani insanlar iyi davranıyorum güler yüzlü davranıyorum ama hiç istediğim şeyi alamıyorum mutlaka ve eziklik yaşıyorum yani

Nasıl yardım alabilirim psikoloğa mı gitmem lazım psikiyatriye mi gitmem lazım bu duygularımı yok etmek istiyorum kendime değer vermek istiyorum insanları kendimden yüksek görmek istemiyorum alıngan olmak istemiyorum o kadar çok şey var ki yaşadığım

Mesela ben sosyal olmak istiyorum Arkadaş edinmek istiyorum devamı gelmiyor nasıl söyleyeyim biriyle arkadaş oluyorum ya ben de kopukluk oluyor ya onda kopukluk oluyor bir şeyin devamı gelmiyor

Bir de ben de çok alınganlık var pısırıklık var konuşurken heyecanlanıyorum saf kalpliyim

29 olacam bir kaç ay sonra işte arkadaş yapsam gerisi gelmiyor yani devamı gelmiyor

Ben önceden tek başıma olmayı çok severdim ama şimdi arkadaş edinmek istiyorum tek başıma olmaktan çok sıkıldım çok telefonla uğraşıyorum yalnız başıma olmayı çok seviyordum ama baktım ki gerçekten çok yalnızım telefondan da çok sıkıldım

Aslında doğru ortama girmek lazım ama ben ortam yapamıyorum kendimi yetersiz hissediyorum hep konu açamıyorum ve ezik gibi kalıyorum hareketlerim değişiyor kelime konusurken heyecanlanıyorum

Ailem hep beni insanların içinde rencide ediyordu ve ailem şu anki yaşımda olduğuma rağmen bile her şeyime karışıyor ve milletin ağzına çok bakıyor küçüklükten beri hep böyle yaptılar saygı duymadılar

Kendimle barışmayı çok istiyorum inanın var ya ben hep küçüklükten beri ezdiler Arkadaş ortamında ezildim çevremde ezildim yani bir b** yerine koymadılar beni

Ben kendime çok adım atmak istedim ama insanlar değer vermeyince küçümsedikçe ben daha çok içime kapandım insanların verdiği değere göre kendime değer veriyorum işte

Hayır çirkinlikle alakası yok aslında tam tersi bakımlıyım kendimin güzel olduğumu biliyorum ama çok saf kalpliyim çok Güler yüzlüyüm acaba ondan mı diye düşünüyorum bazen bir de insanlarla konuşurken çok heyecanlanıyorum Bir de çekingenliğim var acaba onu eziklik olarak görüyorlar olabilirler mi

Benim için bu önemli işte ailem ona değer vermediği için ben de dışarıdan değer görmek istiyorum insanlar değer vermeyince ben de kendimi değersiz hissediyorum işte

İşte ben bundan vazgeçmek istiyorum beni kırmasınlar daha doğrusu kıramasınlar kandıramazsınlar kullanamasınlar beni uyanık görsünler bana bir şey demeye koysunlar böyle saf kalpli olmayayım böyle çingen gibi olayım her şeye laf yetiştirebileyim özgüvenim olmadığı için oluyor bunlar işte

Kendimi nasıl seveceğimi bilmiyorum hep insanların gözünden bakıyorum kendime net cevabın bu

Konuşuyoruz zaten abi

Burdan söylebilirsiniz

Psikologtu ama psikiyatriden mi

Psikologtan mı psikiyatriden mi diyecektim

Tamam