Herkesle anlaşabilir misin?

Herkesle anlaşan insan münafıktır, tehlikelidir, ikiyüzlüdür, öyle kişiden uzak durmak gerekir, çabuk samimiyet kuran insanlardan korkuyorum. Herkesle anlaşamam, anlaşmakta istemem, bazı kişiler tarafından sevilmemek de beni bahtiyar ediyor, bazı kişiler beni sevmiyor diye kıvanç duyuyorum, mutluluktan uçuyorum bazı kişiler beni sevmiyor diye ☺️ İyi ki bazı kişilerle anlaşamadım da hayatımda yoklar şimdi, daha doğrusu ben değil onlar benimle anlaşamadı, kurtulduğuma şükrediyorum 😂 Bazı ilişkiler yürür lakin karşıdaki senin kendinden, kendine olan saygından vazgeçmeni ister, karşılığında senden seni ister, sana sınırsız saygısızlık yapacak lakin sen ona karşılık vermeyeceksin, sana değer vermeyecek lakin sen o kişi hakkında en ufak olumsuz düşünmeyeceksin, bazı ilişkiler böyle yürüyor, bazı anlaşmak bu şekilde mümkün oluyor , onun için ben herkesle anlaşmak istemiyorum, çünkü karşılığında kimseye kendimi veremem, kendimi terk edersem benden geriye hiçbir şey kalmaz.
İnsanlarla alay eden kişilerden tiksiniyorum, midem bulanıyor, onları ciddiye bile almıyorum, büyümemiş ve avam yaratıklar bana göre, iğrendiğim kişilerle değil anlaşabilmek aynı yoldan bile geçmek istemiyorum, çünkü inanılmaz bir tiksinti var öyle kişilere karşı içimde , herkese neşe saçan kişilerde olsalar, herkes tarafından sevilseler de ben başkasıyla eğlenen kişileri zavallı, tiksinç ve güçsüz buluyorum, ben anlaşmak istemiyorum öyle kişilerle, onların hakiki manada adalet duyguları yok çünkü, ciddiye almayıp içimden acıyorum o sefillere.
Güçlüye yalakalık yapan, güçsüze öfkesini kusan, olayları tek taraflı anlatan kişilerle de anlaşmak istemiyorum, milleti doldurup kenara çekilen kişiler olmasın benim hayatımda , ben birisini bir kez bitirdim mi sonrası olmuyor ben de, iftira atan, laf taşıyan kişileri hiçbir şekilde hayatımda görmek istemiyorum, başkasının lafıyla bana bilenenler fırsatçıdır ve defolsun gitsin, hiç üzülmem.
Ben saf bir insanı kaybetsem üzülürüm, yüreğiyle gelen bir insanı kaybetsem üzülürüm, aklı şeytanlığa çalışmayan birisi benim dünyamdan gitse üzülürüm, diğer saydığım kişilerin olmaması ancak mutluluk verir bana.
Herkesle anlaşan kişinin de karakteri yoktur üstelik, içi düşman dışı dost adamı ne yapayım ben. Şeytanın birisi bana şeytanlık yapmıştı, gerçekten barışmak istedi, gönlümü almak için çırpındı, samimiydi ve ben onu asla affetmedim, hakkımı helal etmiyorum, herhalde beni diğerleri gibi arsız sandı, kendisi anlaşmak istedi benimle lakin ben istemedim.
Annemle de anlaşmak istemiyorum, sürekli beni haksız görüyor çünkü, ben nasıl sürekli haksız olabiliyorum, bana düşmanlığı olan kişilerle iletişim kuruyor, samimi oluyor, herkesle anlaşmamı istiyor benim, ben herkesle anlaşmak istemiyorum ama , böyle daha mutluyum.
Benim acizliğimden yararlanan kişiler sonra gelip benden af dilemesin, çünkü zinhar affetmem, kinci değilim lakin bazı hataların da telafisi yoktur.
Üzülmemi isteyen, bundan keyif duyan, yanımda olmayan, beni savunamayan güya yakınım olan kişilerle de anlaşmak istemiyorum, beni tercih etmeyip onurumu ayaklar altına almak isteyen kişi gözümden düşüyor, içten içe boşveriyorum onu, sonra geliyor benden sevgi dileniyor lakin nafile, sevemem ben öyle birisini, dengesiz birisini sevemem, güvenmem ki, anı anına uymayan birisine güvenemem, patavatsız kişilerle de anlaşmak istemiyorum, söylediği sözlerin nereye gideceğini tartmayan kişilerle yakınlık kurmak istemiyorum.
Kırmaktan çekinen ve sınırları olan insanları seviyorum.

Ne istediğini bilmeyen tutarsız lafı geveleyen yalancı, iki yüzlü insanlar. Ha bazen düşmanı yakın tutmak lazım, o ayri. Ama bunu andavallar başka yorumluyor çünkü kendileri öyle.