Aramızda psikolog var mı?

Merhabalar 21 yaşındayım , askeri öğrenciyim, buralara gelene kadar bir sürü sıkıntı çektim ve okula başladım.

Eğitimde 4 ayı bitirdik, ben olumlu olan şeylerden çok, gelecekteki olumsuzlukları düşünüyorum ve kötü hissediyorum. Bir türlü ruhen bedenen zihnen rahat edemedim,

Hadta sonları. İzine çıkmıyorum, çünkü ilgimi çekmiyor, öğle aralarına yemeğe gitmiyorum ve boş sınıfta oturuyorum. Hiçbir şey yapmadan oturmak o sessizliği yaşamak çok rahat ettiriyor. Ama geriye kalan hiçbir imkanı istemiyorum.

Neden böyle hissediyorum bilmiyorum, ama gerçekten çok yoruluyorum, günler geçmez oluyor her işe bitse de otursam kendi başıma ksfam rahat etse diye düşünerek bakıyorum.

İnsanlarsan iyice nefret etmeye başladım, yemek yemeleri gülmeleri, seslerinden dahi rahatsız oluyorum , param her ve ger türlü imkanım var. Ama hiçbie türlü yalnız kalıp da kafa dinlendirdiğim kadar iyi olamıyorum.

Ve insan içine çıkıp onlarla yaşamaktan nefret ediyorum, tiksiniyorum. Bu yüzden genelde uyuyorum, yıllarım nasıl geçicek bilmiyorum neden böyle hissediyorum bilmiyorum.