Duygularının yani kalbinin içinden geçilene kadar duyguları daha sonra mantığı yönetir. Beyin dediğin şeyin içinde duygular vardır, ve bu yüzden ikisi ortak gibiler ve net bir şey diyemiyorum.
(Pek azı hariç ) duyguların insanları yönettiğini diyebiliriz dolaylı olarak.
Bunu nasil anlarız biliyor musun?
Evlilikler bunun En iyi yolu hatta ilişkilerde buna örnek gösterilebilir.
İki insan var ve duygular olmazsa birbirine katlanamazlar. hatta bazen duygu olmasına rağmen bile katlanamıyorlar...
Bu bakımdan duyguların dolaylı hatta bazen doğrudan yönettiğini biliriz insanin.
Geçen konuştuğumuzda bir arkadaşla yorumlaşırken. Yanlış hatırlamıyorsam duyguları baharatlara benzetmiştim ve insan ruhunu ise ete. İnsan duygularla terbiye edilmişti ama bazen duyguları olmasına rağmen terbiyesizdi...
Son zamanlarda, duygularımın ve psikolojik durumumun beni yönettiğini fark ediyorum. Özellikle yoğun stres ve belirsizlik anlarında, kontrolü kaybetmek çok kolay oluyor. Kimi zaman bir anlık öfke, kırgınlık ya da endişe, kararlarımı ve davranışlarımı etkileyebiliyor. Ancak bu durumun farkına vardıkça, nefes egzersizleri ve sakinleşme teknikleriyle kendimi kontrol etmeyi öğrenmeye çalışıyorum.
İyi, güzel, olumlu duygular söz konusu olduğunda öne çıkmalarına izin veriyorum. Tam tersi olumsuz, negatif duygular ağır bastığında mantığım kontrolü ele alıyor.
Duygular anlıktır birinin sevinçli olduğunu bilirsin ya da üzüntülü olduğunu, ama o sevincin üzüntünün hissiyatıni bilemezsin, duygular ne kadar anlık olsada hissiyat bu zamana kadar gelmiş deneyimler bütünudur derin ve içseldir, dışardan gördüğün mutluluk duygusu herkesde aynı olsada derinde hissettirdiği hissiyatı farklıdırzl, beni hisler yönetir..,
Görseli herkesin birşeyini bileceğine birinin herşeyini bil o zaman gökyüzünde kelebekler gibi ucarsin diyor şair şaire sanatçı sanatçıye kim yaptıysa görseli..,
İçerde yönetim duygularımın elinde ama dışarda yönetimi ben ele almış durumdayım. Yani dışardan bana bakan içerde ne oluyor ne bitiyor hayatta bilemez ancak ben içimi (duygularımı) dışa vurmayı kabul edersem öğrenir
Karışmaz. Anlatmaya çalıştığım şey tam olarak şu, duygularına hakim olamazsın ama onları yönlendirmek senin elinde. Mesela hiç olamayacak birine aşık oldun gidip bunu yansıtmak duyurmak beklentiye girmek talepte bulunmak ya da gitmemek. yansitmamak duyurmamak uzak durmak ve geçmesini beklemek... senin elinde
Çocukluğum yönetir. Vicdanıma uzatılmış bir mikrofon var, cevabı sıkıcı ve yeterince yardımsever değilse hemen atılır kendi cevap verir içimin çocuğu. Ne duygu ne akıl, çocukluk sadece
Ah keşke öyle olsa. Her çizdiğin rotada bir değişiklik yaşanıyor, çıkmaz oluyor, sen yoruluyorsun… Ama bir şekilde yürünüyor. Sancılı olsa da her aşama kendine has.👼
Stoacı bir bakış açısıni kendime öğretmeye çalışıyorum. Zaman zaman yenilsem de duygularıma (ki bu normal robot değiliz) çoğu kez duygularımı dizginliyorum.