Kendimi çook yalnız hissediyorum, bu his hiç geçmeyecek dimi?

İçimdeki bu yalnızlık hissi hiç geçmeyecekmiş gibi... Kiminle iletişim kursam veya arkadaş olsam bi zaman sonra toksikleşmeye başlıyor. Ne kendimi gerçekleştirebildim ne de sevildim veya mutlu olabildim. Sanki içimde bi potansiyel varmış ama ben hiç onu kullanıp da ilerlemek istemiyomuşum gibi. Mezarda yatsam daha rahat hissedecekmişim gibi. Büyümeye cesaretim yok. Hayatı da pek sevmiyorum. Burası bi sınav yeri olduğu için devam ediyorum yani beni hayatta tutan tek şey bu. Mutlu olanlar da büyüyebilenler mi yoksa hayata dair hırsları olanlar mı? Yerinde saymak hiç büyüyememek değil midir?
Kendimi çook yalnız hissediyorum, bu his hiç geçmeyecek dimi?
Cevapla