Kıskanç olmam. Birisini benimsedim mi çok kıskanırım ama merhametli olmam ayrı bir dert başıma. Herkese kendim gibi iyi niyetli yaklaşıyorum. Sonra bir bakıyorum ki sırtımdan vurulan ve üzülen ben olmuşum. Üzerine bir de affediyorum. İkinci bir darbe kaçınılmaz oluyor. Ne kadar yorucu bir duygu.
kıskançlığım , ben birisini kıskanıyorsam seni seviyorum demesemde olur hani normalde aşırı umursamaz bi insanım ve seversem eğer kıskanırsam bu lanet gibi bir şey çok acı verici ben zamanında kıskançlığımdan oturup hüngür hüngür ağlamış insanım