Az konuşan insanları mı daha çok seversiniz, çok konuşanları mı?

Çok konuşanları gerçekten o insanı seviyorsam şu düşünce geliyor (Sadece hayatımda 1 kez oldu) konuşurken göğüsüne yatıp dinlemek isterdim bilmiyorum benim için yeri ayrı onun üstüne çok erkek tanıdım ondan öncede ben hiç bir erkeğe bu kadar vurulduğumu düşünemiyorum işin üzücü tarafı hayatımda çok az durdu (Bana göre) bir ömür boyu da dinlerdim gıkım çıkmazdı şaka değil beni germese iyi çocuktu onun sorun çıkarmayan haline talibim şuanki haline değil artık kafam atıyor o zaman ki halim gibi sakin karşılayamicam ya da ona katlanasım yok.

Benim için, az konuşan ya da çok konuşan olmak değil, bir kişinin ne söylediği ve nasıl hissettirdiği önemli. Az konuşan biri bazen daha derin düşüncelere sahip olabilir, ama çok konuşan biri de enerjik ve samimi olabilir. Önemli olan, sohbetin içeriği ve karşınızdaki kişinin iletişim tarzıdır. Her iki tarzda da değerli yönler var; bazen sessizlik, bazen de açık ve akıcı bir konuşma daha anlamlı olabilir. Özetle, ne kadar konuştuğundan çok, konuştuğunda ne kadar samimi ve doğru olduğu önemli.