Depresyona girdiğiniz bir dönem var mı?

Depresyon dönemindeyim diyebilirim, insan yaşamaya bir sebep de bulamıyor. Ot gibi yaşıyoruz. Güneş doğuyor fotosentez yapıyorum. Gün içinde işimi yapıyorum akşam eve geliyorum yalnızlık. Derdin sonuçlanmadan çıkamazsın sanırım. Ya da hayata bakış açımızı değişmemiz gerekiyor.
Zor bir durum ama başka şeylerle ilgilenmek ve o sizi üzen durumdan uzak durmaya veya düşünmemeye çalışmak olabilir. Zihnimizi başka şeylerle meşgul etmek, hayat devam ediyor yaşamaya çalışmak en mantıklısı. Yoksa sağlık sorunları baş göstermeye başlıyor.

Tam 15 yıldır depresyondayım. Yıllardır arkadaş edinmedim, asosyal yaşadım, kendimi zaten beğenmem, özgüvenim eksik... Artık düşündüm ki spora başlayıp hem zihnimi hem bedenimi geliştirmem lazım. İnsanlara selam verip herkesle konuşmak için bahane falan bulmam lazım. Eğer bu düşüncemi yapmazsam bi 15 yılım daha böyle geçecek.. 2025 benim için değişim yılı olsun dedim ve yarın spora başlıyorum. Umarım spor ve insanlar ile muhabbet gerçekten beni depresyondan çıkarır

Depresyona çocuk işi diyecek zihniyet muhtemelen acının ne olduğunu bilmeyecek kadar şımarıktır. Özellikle belirli bir dönem depresif zaman geçirmiştim. Klasik depresyonda olan birisi gibi sürekli mutsuz değildim, ancak sık sık kendimi mutsuz ediyordum ve bu beni aşırı etkiliyordu. Bir noktadan sonra yaşadığım yerden geçici olarak ayrıldım, sık sık dışarıya çıkmaya başladım. Hal böyle olunca durum hafifledi.

Depresyona girsem de içerden çürütürüm onu, yok ederim. Keşke bana girmeseydi dedirtirim o derece, arada sıkılıp giriyom, içerde ne var bi bakıp çıkıyom