Ömür boyu ilaç kullanmam gerekiyor, bi türlü kabullenemiyorum. Bu psikolojiyi nasıl atlatabilirim?

biliyorum olana ölene çare yok ama taze olduğu için çıkmıyor aklımdan, vakti geldiğinde içmem gerektiği için ilaçları gördükçe daralıyorum. Yanımda ona buna bakıp teselli isteyeceğim biri de yok yalnız yaşıyorum. Aslında evden bi çıkabilsem arkadaşlarım çok ısrarcı gel kafanı dağıtalım şunu bunu yapalım diye darlıyorlar ama kapıyı açasım bile yok açıkçası kimseyi eve de almıyorum iki gündür gelip gidiyorlar beni almak için. Bi kabullenebilsem kendime yedirebilsem şu durumu sonrası Allah kerim

haklısın ama alışmak da kolay değil ki. Hani gerçekten buna da şükür en azından tedavisi ilacı vs var en azından uzvumu kaybetmedim ya da sakatlık yaşamadım allah yaşayanın yardımcısı olsun. zaten kabullenmekten başka çarem yok ama sanıyorum bunu da ancak kabullenmeye çalışmayarak başarabilirim. Odağım tamamen 'hastayım, kabullenmem lazım ama napıcam böyle mi gidecek hastalıklı biri mi olucam' şeklinde. Madem hastayım ilaç kullanırım. Bu durumu yaşayan tek ben değilim gibi gibi kendimi teselli edicem artık elimden başka ne gelir ki

Haklısın ben en azından bilincindeyim ve imkanlarım da sınırlı değil. Teşekkür ederim, ne kadar kötü olsa da bu yönden düşünmek biraz iyi geldi diyebilirim. En iyisi yarın kilidi çevirip kapıyı açmak, evde durdukça daha kötü olacak sonuçta.

İnsan her şeye alışıyor da işte, sende iyi bilirsin ilk zamanlar kabullenmek çok zor oluyor. Çok geçmiş olsun sana da 🙁🙏🏻

2 ay da dile kolay hee 🙂 Kendimi eve kapattım ama hiç sağlıklı değil çıkmam gerek. Yalnız yaşıyorum bütün gün tamamen sessiz bi ortamda yaptığım tek şey düşünmek otomatik olarak azıcık yemek yemek falan. Yarın da evde durursam hâlim vahim olacak : ) Umarım sen süreci daha sağlıklı destekli atlatmışsındır

dediğim gibi yalnız kalmak iyi aslında ama hani aile evi olsa evde başkası olsa odama çekilir bir süre yalnız kalırım ama dört duvar arasında tek başıma olup 7 24 bu tarz şeyler düşünmek iyi gelmiyor doğrusu. Telefonu bile uzaklaştırdım kendimden soruyu sormak için isteksizce aldım elime. Bi de tek sorun aileme söylememiş olmam arkadaşlarım dışında kimsenin haberi yok. Nasıl söylicem baskısı da var üstümde. Yarın erkenden çıkıp biraz hava almam lazım yoksa işin sonu psikolojik yönden iyi durmuyor

Teşekkür ederim, umarım 🙏🏻