Hayatta yaptıklarımızdan bağımsız düşüncelerimizde şekillendirdiğimiz bie kavram. İdealize edilmiş, detaylardan uzak değişken bir ölçüt. Bulutların üzerinde süzülüyormuşçasına her şeyden uzak, yalnız bir hal.
Masum insan, ruhunun berraklığını gözlerinde taşıyan kişidir. Kalbinin derinliklerinde kötülüğe yer olmayan, dünya karşısında saf bir çocuğun hayretiyle duran biridir. Masumiyet onun özüdür; ne çıkar peşindedir ne de başkalarına zarar vermek düşüncesi yüreğine uğrar.
Masum insan, yargılamadan önce anlamayı seçer; kin tutmaz, affetmeyi kendine yol edinir. Gözyaşları, yalnız kendi acısına değil, başkalarının dertlerine de akar. Onun varlığı, bir bahar rüzgarı gibi dokunur çevresine; fark edilmez belki ama eksikliği derinden hissedilir.
Masum insan, yaşamın karmaşasında bile bir papatya kadar sade ve güzeldir. Dünyanın sert gerçekleri karşısında bile umut etmekten, inanmaktan vazgeçmez. Onun masumiyeti, ne zayıflıktan gelir ne de bilinçsizlikten; aksine, o, kötülüğü görüp reddeden bir cesarete sahiptir.
Masum insan, kalabalıkların arasında kaybolmuş bir yıldız gibidir; ışığı her zaman sabittir, ama onu fark etmek için doğru bir bakış gerekir. Onun ruhu, hayatın kirlenmiş sularında bile temiz kalmayı başaran bir damla gibi, herkese ilham verir.
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Masumiyet her şeyin ilk halidir. Yani yeni doğmuş gibi. Hiç bir kötülüğü bulaşmamış, en saf en temiz halimizdir. Kötülük yoktur, kıskançlık yoktur. Olaylara ve kişilere bulaştıkça suistimal edilir ve kirlenir. Masumiyet öz demektir. İnsanın en masum hali çaresiz, tükenmiş ve perişan olduğu andır. Yapacak hiç bir şeyi yoktur. İnsanın eli kolu bağlıdır. Yapacak hiç bir şeyinin kalmadığını düşünür. Ve artık "ben bittim" der. İşte o an çok masumdur insan ve bir o kadarda tehlikeli. İnsanın %100 masum olduğu bir an yoktur. İnsandır sonuçta. Kusurludur, hata yapar ve mükemmel değildir..
Masumiyet, aslında kötülük kadar idealize edilmiyor çünkü masumiyet denildiğinde insanın aklına görkemli bir şey gelmez, edilgendir o çoğu zaman hatta öylesine edilgendir ki, bu hayattaki herhangi bir şarta bulaştığı an renk değiştirerek kendisini tüketir. Mükemmeli her şeyden uzak, üstün, yetkin olarak tanımladığımız sürece masumiyet her kötüde bulunabilecek bir özellik olarak kalacak. Belki tuhaf, belki kimseye kötü diye masum demeyiz... Ama böyle bence.
Masumiyette insanın kendi değerlerine göre idealize edilmişlik vardır. Bu kaçınılmazdır. Aileden, çevremizden, toplumdan ayrı yaşamıyoruz ve doğrular normlara göre belirlenir. Saf masumiyetin varlığı mümkün değildir elbette ama bende her bireyde masum bir parça olduğunu düşünüyorum.
Aslında hiçbir şeyin safı mümkün değil, bu yüzden dediğin gibi herkes her şeyden biraz taşıyor. Burada önemli olan hayatın kendisi referans hâline geldiğinden, onunla kurulan ilişkide en saf olana olmasa bile, en safın dolaylı yoldan var olabildiği başka varyasyonlara erişebilmek. Ne yazık ki bazı insanlar çocukluk bilincinden çıkamıyor ve hayatı, kendisinden ibaret gördüğünden ne yaparsa yapsın kendisini sorgulayabilecek veya eleştirebilecek bir bilinçte olmuyor. Kaldı ki, masum olmakla saf olmak eğer birse, birbirlerini götürmezler mi? Çünkü masum olmak, her şarta rağmen onlardan bağımsız kalabilmekken, saflık bir şarta takılı kalmaktır. Hatta bir söz bile vardır, elinde gücü olmayan birisi iyi değil sadece saftır diye, sonuçta kimse sınanmadığı günahın masumu değildir.
Asıl ben teşekkür ederim nezaketin adına 💗 aynısı benim için de geçerli, soruların ve görüşlerin çok güzel. Özellikle yorumlarda göz gezdiriyorum. Siteyi daha kaliteli hâle getiriyorsunuz sen ve birkaç kişi sağ olsun.
Aklımıza kötü, olumsuz, negatif, toksik vs. ne kadar durum varsa getirelim. Masum kişi bunlardan uzak, kendinde barındırmamış ve bulundurmayan kişidir.
Zarar vermemiş, bunu aklından geçirmeyen, yapmayacak kişi veya canlı.
Mesela her canlının henüz yaşamı öğrenmemiş yavrusu 😇
Evet sondaki ifade bebek. Bütun canlıları kapsasın diye yavru dedim hatta yaşamı öğrenmemiş olma şartı yazdım çünkü dediğin gibi yaşama adapte olmuş bir canlının masum kalabilme ihtimali çok düşük.
Her canlının dediğinde insandan ötesini düşünmemiş olmam😸 Ama hayvanların insanlar gibi düşünceyle şekillenen doğası yok ki. Tamamen içgüdüsel hareket ediyorlar. Büyümüş olan hayvana masumiyetini kaybetmiş diyebilir miyiz? Bence bu insana özel bir durum. O da hayatımızın düşüncelerimiz ekseninde gerçekleştiği için.
Ben istiyorum cam fanus. Arada bir birileri gelsin konuşsun. Benimde bir tuşla bilincim hafiften uykuyla uyanıklık arasında kalsın. Sadece insan dozumu alayım âlâ😸
İnsanların düşüncelerini en başta kendi çıkarları belirler. Bu başlı başına masumiyete ters bir durum. Ama diğer yandan kendi çıkarlarını düşünmek kötü bir şey mi diye soruyorum. Başkasına zarar vermediği sürece değil. Ben niye bu muhakemeye girdim şuan😸
Ben istiyor cam fanus ama arada uğraman gerek. Konuşulmasına ihtiyacım olur😸
Bu çok gözden çıkarılan bir şey. Geçen konuştuğumuz şey işte, lulu’nun yazısında geçen. Kendi çıkarlarını düşünmek bencil olmak, kötü etiketi yapıştırılabilir bir sebep olarak görülüyor. Cık cık cık😸
Temel ihtiyaçların haricinde ne olmadan yaşayamazsın?
Hmm mecburiyetin ölçütü nedir? Canını kurtarmak için falan mı? Ama ben birini öldürmek istesem ve plan yapıp ormana gitsek öldürdükten sonra ‘bana saldırdı.’ derdim sıyrılırdım 😸 kamera bir şey yok. İçimden bilinmeyen bir şey çıktı sksk Dünyevi şeylerini bir kenara bırakıp kabile hayatına girer miydin? Tabi sevme ihtiyacın karşılanabilir insan var sonuçta😸
Sevilmeyi anlardım ama sevmeyi ilginç buldum. O zaman sürekli bir sevme duygusuyla mı yaşıyorsun? Neye? Herhangi bir canlı mı, insan mı?
Dolandırıcı olduğumu da duyacaktım a dostlar😸 Evet kafam biraz hinliğe çalıştı.
Yani kabileye interneti sokamazsın. Yüzyıllardır sahip oldukları değerleri internetle kirletmeyi mi düşünüyorsun? Ne geçiyor aklındaann?😸
İşte benciliz benciliz. ‘Neden o değilde ben seveyim?’ diye kibirli bir hale bürünüyoruz. İnsan sevildiğinde daha kibirli olmaya da meyilli. Konuştukça insanlıktan tiksindim😸 Sen aralarında parlıyorsun.
Aaa güzel söylemişim, aralarından çekip çıkarmasan farkında olmayacağım😸 Bazen de güzel olduğunu düşündüklerim oluyor. Sonra okuyunca gülüyorum ve ‘bunun böyle hissettirmemesi gerekiyordu,’ diyorum.😸
Hak verdim sana ya internetsiz ortamda olduğumda anlıyorum bir şeyden bahsedilince ya da görünce ‘neymiş bu ya?’ Diye araştırmayı. Bilime olan açlığın beni ikna etti. Sana kabileye geçiş hakkı sunuyorum. Buyurun efendim. Ne? Ben kim miyim? Uluslararası kabilelerle iletişim kurma ajansının Ceo’su Pınar 😸 Hayalimde sekreter olacak değildim.
Bu kavrama bakış açım her zaman degisiyordu ta ki masum/ masumiyet kavramlarının değerlerimle uyuşmaya başladığı ana kadar... Kendisini yalandan ve kötü olarak gördüğü inandığı durumlardan korumaya çalışan ve bunun için dışlanan yalnız kalan/kalmış her insan masumdur.
Kişinin iyiliğine ters ise bu o Kişi için hiçbir zaman masum olmaz. Fakat Kişi dediğimiz de en niha bir insan. Kişinin kendince kabul ettiği iyilik ve masumiyeti kavrayış şekli yüzünden kişiye ters gelen bir durumun masum olmayışı başkası için pekala masum olabilir. Neticede iyilik/kötülük ve masumiyet de güzellik gibi görecelidir
Evet kesinlikle öyle. O yüzden kişinin kendi değerlerine göre bu kavramın ne kadar değişeceğini görmek istedim. Teşekkür ederim değerli yorumunuz için.
Masum insan; ne başkasına zarar verme niyeti taşır ne de bilerek bir kötülüğe göz yumar. Kalbi saf, düşünceleri berraktır. Ama masum olmak her şeyi bilmemek değil, bildiklerinin farkında olup yine de iyi kalmayı seçmektir. Yani masumiyet, bir seçimdir; bir duruştan ibarettir.
Herkesi sevebilme durumu. Herkes bir şansı hak eder belki tek ihtiyacı sevilmektir, duyulmaktır inancı duyan insan. Bence umuduna sarılan, iyiliğini kaybetmemiş herkeste masumiyet vardır
Kötülük yapmayan, art niyetli olmayanlara iyi denmez onlar nötr dür bu hep savunduğum bir şey oldu. Masum insan yetişkin olmasına rağmen hala çocuk gibi temiz kalabilendir. Hiçbirimiz bu denli masum değiliz.
Herhangi bir zarar/kötülük bulunduran olayda dahli bulunmayan ya da olaydan bihaber olan kimsedir masum insan. Genel değil, olaylar çerçevesinde ele alınması gereken tanım.