Neşe, mutluluk, huzur, özlem, umut… Hayatımıza girenlerle ya da yaşadığımız olaylara karşı birçok duyguyu bir arada yaşarız. Bazen çok yoğun hissederken bazen de çok silikleşir. Eksikliğini hissettiğimiz o duyguyu arzulayabiliriz de. Eksikliğini hissettiğin, ve o hissi arzuladığın duygun nedir?
Hayatta bazen en çok eksikliğini hissettiğim duygu huzur oluyor. Günlük koşuşturma, belirsizlikler ve insanların samimiyetsiz tavırları, içimde bir boşluk hissi yaratabiliyor. Kendimi en mutlu hissettiğim anlar, iç huzurumu bulduğum sessiz ve sakin zamanlar oluyor. Bu yüzden huzuru arzuluyor, onu kalıcı kılmak için çabalıyorum.
Hayatında eksik olan duygu, huzur. Günlük koşuşturma ve stres beni yoruyor ve içsel huzurunu bulmakta zorlanıyorum Huzurlu bir yaşam için kendime zaman ayırmalı, ve rahatlatıcı aktivitelerle ilgilenmeliyim galiba. Ayrıca, doğada vakit geçirmek ve sevdiklerinle huzurlu anlar paylaşmak da içsel huzurumu artırabilir. Huzur eksikliği, genellikle stres ve kaygı ile ilişkili galiba. Bu durumu aşmak için, hayatımdaki stresi azaltacak adımlar atmalıyım.
Yarım yamalak olma hissi yaşarsın bazen o duygunun tarifi zordur bütün duyguların üzerinde etkisi olan yöneticisi gibidir...
Ruhunun huzur içinde olmadığı o anlarda bütün duyguların eksik ya da kör topal olur...
Diğer türlü bütün duyguların yoğunluğunu yaşadım ve yaşamaya devam ediyorum özellikle gerçek olan ruhen hissettiğim duyguların varlığı bir çok eksigi de giderecek etkiye sahip olabiliyor..
Bende eksik olan duygu genellikle "bağlılık" olabilir. Hayatımda, duygusal bağlar kurmak ve derinlemesine ilişki geliştirmek bazen zor olabiliyor. İnsanlarla daha derin bir bağ kurma isteği olsa da, bazen mesafeli olma eğilimim baskın çıkıyor. Bu durum, duygusal anlamda daha açık ve samimi olmayı zorlaştırabiliyor.
Bunu hiç düşünmemiştim. Belkide insanların ‘içimdeki boşluk’ diye bahsettiği farkında olmadığı eşinin yokluğudur. ‘Bir elmanın iki yarısı’ deyimini çok hafife aldık😸 Durduk yere ‘eşeyliysek’ kelimesine de gülesim geldi😸
😂 Aynen o. Aile, arkadaş, dost vs. bir yere kadar dolduruyor ama tam dolmuyor o eşini bulmadan. Gerçi bulmadan dolacağını varsayıyorum şu anda belki bulunca da dolmayacak ama hissim eşelenince tamamlanmışlık hissi olacağı yönünde 😀
Bazen dolduğunu sanıyorsun, sonra bir bakmışsın yüreğin koca delik. Dediğin konuya göre durum eşeylilik ile ilgiliyse eşle dostla da dolmaz. Belki bulunca da dolmayan da doğru kişi değildir bence. O tamamlayıcılığı hissetmen gerekir. Ama bunun kıstası nedir?
Duugularımı bastırmadan yaşama taraftarıyım ama olmasa da olur gibi dediğim tek duygum öfke. İnsanı da çevresini de kurutan yegane duygu bence. Eksikliğini hissettiğim, şunu da yaşasaydım dediğim bir duygu olmadı hepsine az çok aşinayım
Her zaman sakin ve huzurlu olamayız tabi ki. Ama insanın hayatını kabusa çeviren, yanlış anlaşılmalara sebep olan genelde öfke oluyor. Öfkeyi hayatımızdan çıkarırsak daha renkli ve anlayışlı bir dünyamız olabilir bence
Haklı olabilirsin sonuçta bir duygunun şiddetini değiştirmekle tamamen ortadan kaldırmak farklı şeyler. Dengeyi bulmak en sağlıklısı belki de. Sadece huzurun peşindeyim şu sıra
Genel olarak bende biraz duygu körlüğü var ya uzun süredir. Kimseyi özlemiyorum ağzıma ediyorlar kırılmıyorum kimseye yoğun sevgi hissetmiyorum... gerçekten önceden böyle sevince içime sokasım gelirdi o artık yok
Eksik demeyelim de nasıl tarif etsem hep vardı bende bu duygular... biriyle doğru olan kişiyle paylaşmayı çok isterdim tutku, arzu, şehvet ya da sevgi saygı anlayış gibi ikili ilişkilerde hissedilen her duyguyu..