Ruhu ne besler?

Ruhu, samimiyet ve anlamlı bağlar besler. Sahte sözler, yüzeysel ilişkiler ya da geçici hevesler değil, gerçekten derine dokunan şeyler... Bir kitap okurken içinde kaybolmak, bir şarkının sözlerinde kendini bulmak, ya da birinin gözlerine baktığında anlaşılmak... Ruhum, incelikli dokunuşlarla büyür; birinin beni gerçekten anladığını hissettiğim anlarla. Çünkü ruhum, en çok sevgiyle, anlamla ve gerçeklikle doyar.

Kalpler ancak Allahı ahmaklar huzura kavuşur.

Ruhu sana veren Allah, tabiki ona yakın olmak seni huzurlu yapar ondan uzaklaştıgın her an içinde sıkıntı oluşturur.

Ama her şey dengedir, maddi alemde yasıyoruz hem maneviyatını hemde maddiyatı dengelemek için burdayız.

Hepsi aslında. Herkesin ruhu başka. Sevdiği başka. Ben Kur'an okurken ruhum huzur bulur. İnsan ruhun hasletlerini kalbine derç ettiği nispette insandır.! Herkes kendi ruhunu tanımalı..