Gurur, ruhun derin devleti midir?

Aptal değilse bile eşi benzeri bulunmaz bir nankördü insan. Olgunluğu övenlerin altında kaldı çocukluktan omzu çürüyenlerin buhranları. Hani biz rüzgardık ve fırtına olmuştuk, yıllara meydan okuyordun ve bizi saniyelere boğdurdular. Sokaklar kalabalık olabilir ama burası sadece benim. Bana bakan herkesin gözbebekleri benim. Ve seni, ruhundaki izden tanıdım. Bir gün her şey yoluna girer ümidiyle yaşayanların kulübünde son kibriti yakan bendim. Gerçekler üşütüyor, üstünü örtemediğim tüm hayallerimin son demi. Bu kendiliğinden var olan bir yer değil, yaratılmış bir mavera. Işıkları ben koydum ve şeritler, onlara ihtiyaç duymuyorum. Hayallerim için bir sınır istemiyorum. Şeritsiz düşlerin şarampole uçan tutkularında yaşayacağım. Gökyüzü onlardan uzakta olduğu için bu kadar güzel, oysa sen her uçurumun en gözde durağındasın. Bağıra bağıra sustuğumda oldukça anlamsız görünüyordum, şimdi bu sessizliğimde neden bir anlam arıyorsunuz.. Kendinden kaçma saçmalığını empoze eden o saçma ritüellerin tümünde yine karşıma çıktım. Omzumdan öpen olmayacaksa, yine arkamı döneceğim.

Gurur, ruhun derin devleti midir?
Gurur, ruhun derin devleti midir?
Cevapla