Karanlıta, siluetleri neden bir şeylere benzetiriz. Zihnin bize oynadığı bir oyun mu?

Belkide bu dedikleriniz insandan insana değişkenlik gösterir ama genel itibari ile haklısınız

Bazı arkadaşlar , bunu şizofrenliğe bağlamış olsada. Ben dediğinin daha mantıklı olduğunu düşünüyorum.

Şizofreninin kelime anlamına baksınlar 😂

Benzetmek şizofreni değildir, omu canlı olarak görüp var zannedip konuşmaya falan başlarsa hatta daha da yakıp bakın arkadaşım diye tanıştırırsa o şizofrendir 🙃

Bazen, keyfim ve kahyasiyla tartışsamda. onların, siluetlerini henüz görmedim bundan dolayı kendimi iyi hissediyorum : ) .

Kötü bir durum ya hakikaten

Acaba diyorum bunun sebebi neydi.
Genetik yatkınlık mi , büyürken ki aile orta mı mı ya da beyindeki fiziki bir bozukluk muydu.

Onlar yoldaşın ya sorun yok 😀

Beyindeki bozulma.

Mesela DejaVu diye bilinen durum da sağ lob ile sol lobun arasındaki anlık iletişim bozukluğu 😂

Tabi bu da genetik geçişli olabilir. Aile ortamının etlisi için çok fazla bir durjm normalde ama çok absürt bir ailede belki olabilir.

Çok kötü bir hastalık ya , belkide beyinin bir tür öz savunma mekanizması. Beyin ne eksikse onu verme eğilimi gibi bir şey , mesela şu durumu çok garipsemistim.

Beyin, sevmediğin insanların sesini daha çekilebilir bir hale getirmek için değiştiriyor

Bir şekilde devamlılığını, varlığını sağlamak zorunda 🙃

E tabi garip ama bir o kadar , ilginç bir durum.