Değişimi reddeden insanlar artık bir gelişim gösterir mi?

Söz konusu olan ebeveynlerim. Yıllardır neden diye düşünüyorum, küçüklüğümden beri şunu diyorum kendime;" neden ben konuşmama rağmen tepki bile vermiyorlar tepki verseler bile neden çok az konuşuyorlar bir kere bile saçım okşanıp, neden sevgi sözcükleri sarf etmiyorlar?" Sebebini bulamıyorum...
İkiside işsizdi hep ben kendimi bildim bileli.
İş arıyorum elbette bulurum ben o sorun değil beni çok eksik bıraktılar bana şunu diyorlar "biz buyuz, beğenmiyorsan kapı dışarı!" Onlar adına çok üzülüyorum şahsen benim kızım ben onun sevmiyorum ona yabancı gibi davranıyorum diye yıllarca depresyona girip ağladığını bir saniye bile farketseydim mahvolurdum..
Şimdi onların gücü dahada tükeniyor yaşlandıklarını farkediyorum...
benim kimsem olmadığı için hep onları herşeyim bildim ama onlar beni umursamadı ismimle bile seslenmediler" gel buraya" vb gibi ifadeler soğuk samimiyetsiz bakışlar vb artık 23 yaşındayım ve kelimenin tam anlamıyla yanlız hissediyorum herşeyi benim yapmam lazım beni evden kovsalar sokakta kalırım ne yapabileceğimi bilmiyorum ailemin değişmeyeceğini kabullenmek çok can yakıcı...