Düşünmekten yoruldum?

Anladım canım.. şimdi ben sana bir soru sormak istiyorum..
Bembeyaz büyük bir sayfanın ortasına siyah bir kalemle nokta yaptım ve sana sayfaya bakmanı söylüyorum..
Ne görüyorsun?

O ufacık nokta yerine neden bembeyaz duran sayfaya bakmıyorsun..

İnsanın en ufak yapı taşı atomdan oluşur değil mi? Atom çekirdeğinde akıl ve ya mantık yürütme var mı yok.. sen milyarlarca atomdan oluşan bir kutleden oluşan bir madde misin sadece? Hayır.. O maddenin giydiği Ruhani bir elbise var..
Maddiyat olarak ele aldığın her konu ve düşünce sana sadece ayna misali geri döner

Çabalama.. yaptığın en büyük hata bu çünkü.. Çabalamak..
Bırak kuyu su alsın zamanla, sende o su üstünde bir gül yaprağı gibi yukarı doğru çık.. yani o düşünceler bir su gibi akıp akıp gitsin, hiç dinleme, sesler duyduğun da kendini boğuldun hissettiğin an da de ki; konuş istediğin kadar konuş umrumda değilsin.. bunu dediğin zaman o ses susacak.. söylerken de kibirli ol o sese karşı, hiç dinleme hatta ses geldiği anda nasıl desem onu hemen en sevdiğin şarkıyla değiştir..

Bu arada, vesveseleri susturmak istiyorsan ilk önce kendine ayna önünde uzun uzun bak ve her gün ne kadar güzel olduğunu söyle.