Sizden bir fotoğraf analizi yapmanızı istesem, ne gördüğünüzü paylaşır mısınız?

Günümüz yaşamını anımsattı. İnsanların bir kısmı doğuştan şanslı kesim diye adlandırdıklarımız ( salıncağa oturan), bir kısmı eğlenmek ve güzel yaşamak adına kendi fırsatını kendileri yaratanlar (salıncağın tepesine tüneyen insancık) ve bu uğurda kaybedenler (yüksekten düşer konumda), bir kısmı tüm bu olan bitenleri merak eden ve bişeyler denemeye yeltenenler (sağdaki kalabalık) ve kendine yer edinememiş hatta edinmek dahi istemeyen sadece olup biteni seyreden soldaki kalabalık.

Karanlık kaygı ve korkuyu hissettiriyorsalıncak hep bir hevesle koşulan parkın ilk sırasındadırama bir tarafta zincirli salıncak diğer tarafta zincir yok. Zincirlerle uçmaya çalışanlar bir tarafta zincirsiz uçmaya calışanlar diğer tarafta bekleyenlere baktığımda mutsuz sallannlara baktığımda umutsuz gibi birileri mutluluğunun bitmesini mutsuz bir şekilde bekliyorsa sende mutlu olamıyorsun iç karartıcı geldi

Büyük bir kayıp yaşanmış hepsi kendilerini teselli etmek istiyor ama büyüdükçe farkındalık artıyor bu yüzden küçükler daha hızlı sallanıyorlar farkında değiller daha keyifliler büyük olanlarsa eski anıların umuduyla ordalardır belki çünkü ellerinde başka bir şey kalmamış gibi