Her şey doğru mu olmalı; mutluluğu vadeden yanlış ise peşinden gider miydiniz?

Bana göre, her şey doğru olmalı mı sorusu, insanın içindeki dengeyi bulma çabasının yansımasıdır. Doğru olan, genellikle huzuru ve uzun vadeli tatmini vaat ederken, yanlış olan şey, çoğu zaman anlık bir rahatlama, bir kaçış sunar. Bu yüzden, mutluluğu vadeden yanlışın peşinden gitmek, bir anlamda gerçeklikten kaçışın tuzağına düşmek gibidir. Kısa vadede güzel hissedebiliriz, belki de kaybolan bir parçayı yeniden bulmuş gibi hissettirir. Ama geriye dönüp bakıldığında, bu yanlışın peşinden gitmenin içsel bir boşluk yaratacağı, kendimizi daha da kaybolmuş hissedeceğimiz kesindir. Çünkü mutluluk, yalnızca anlık heveslerin peşinden koşmakla değil, doğru olanı seçmekle ve o doğrularda huzuru bulmakla gelir.

Yanlış bir şeyin ardında koşmak, ne kadar cazip olsa da, insanın ruhuna dokunacak, onu gerçekten tatmin edecek bir şey bırakmaz. Aslında, mutluluğun gerçek yolu, doğrularla örülü bir yaşamda ve içsel bir barışta saklıdır.

Seçimlerin veya yanlış olmasına bakmak anlamasız. Muhtemel sonuçlara katlanmaya ne kadar hazır olduğunla ilgili bir şey aslında. Doğru ve yanlış ayrımını yapmakta kusursuz değiliz, dürtülere sahibiz. Kaçınılmaz anlarda davranışımızı şekillendirecek o anın rasyonel eksende şekillenmiyor hayatım.
Bu bir ikilem hangi yolun doğru hangisinin doğru olduğunu o andan bağımsız muğlaktır.
Murakami’nin dediği gibi:’Doğru sonuçlar doğuracak yanlış sonuçlar olduğu gibi, yanlış sonuçlara neden olacak doğru seçimler de vardır.

Görebildiklerin sana, sen öldükten sonra geriye ne kalacağını verir. O şekilde düz bir çizgidir çünkü, duran bir kalbin monitöre çektiğini yaşamında betimler öylece istek sandıkların. Bence ışığa yaklaşanın yüce cüssesinden değildi doğruyu sarsılmaz görmemiz, istediğin kadar küçül yine de aydınlığın dibinde bitmeye kalkarsan arkandaki her şeyi de karanlığa gömersin. Bir mumun fitiline kapanan nefes gibi, tek bir doğru sandığın için geriye kalan her şeyi gölgenle yutarsın.