Ailenin desteklemediği için vazgeçtiğin bir hayalin oldu mu?

Böyle bir karakter olmadım hiç kimse destek olmasa bile kafama yatanı yaparım ayrıca babam hep Dağ gibi arkada oldu Allah razı olsun hep sen nasıl istersen oğlum dedi babamın bu destekleyen tavrı benim için kıymetli ama destek olmasa bile bildiğini okur oğlu onu da biliyor😀

Çocukken çok severdim oyuncakları kurcalamayı, parçalamayı. Bir kovam vardı, sokak sokak gezer böyle işe yarar parçaları koyardım. Hele DC motor buldum mu sevinçten uçardım adlkjfakdjfşdfa

Annemde sağolsun her hafta atmakla tehdit eder, genelde 1 bilemedin 2 ay sonra hepsini çöp diye atardı.

En sonunda da sanırım 7. sınıfta falandım, derslere odaklanman gerek klasik laflar işte, destekte gelmeyince. Zktir ettim.

Çocukken çok istedim, robot okullarına gönderin, yaparım ederim diye. Millet oyuncak oyuncak diye ağlarken. Ben kendim yapıyordum peheeey

Ya 6 ya da 7. sınıfta falandım herhalde tam hatırlamıyorum, şu projeyi teknoloji tasarım dersinde kendime proje diye yapmıştım. Millet dandirik şeyler yapmıştı tabii. Hoca da tabii benimkini en baş köşeye almıştı. Evde de gelen misafirlere falan tek tek gösterirdim, sergilerdim. Hiçbir ödevimde hiçbir uğraşımda ailemden yardım almadım. Hep kendim hallettim, kendim araştırdım, kendim başardım.

O zamanlarda bu uğraşımın, yeteneğimin sonunun nereye vardığını göremedim ya. İçimde hep bi burukluk olarak kalacak. İster istemez kızgınımda bizimkilere bu konuda da, g-te giren şemsiye açılmaz. Yapacak bir şey yok, o zamanlarda artık yoooqqq ŞLKDSAJSKŞSASADFASF

Böyle bir durumu yaşamadım onu yaşamış olsaydım da ailemin neden istemediğini sorgulardım bazen aileler çocuklarının görmediğini görebilir onların Hayat tecrübesi bizden fazladır, ancak bizler genelde aşırı duygusal davrandığımız için ve ailelerin bu düşüncesini hep olumsuz karşıladığımız için tepkiler verebiliyoruz