Para, iş, aile, ilişki, inanç veya başka bir nedenden, herhangi bir zaruretten dolayı kendinizden verdiğiniz en büyük taviz neydi ve karşılığında elde ettiğiniz şeyler buna değdi mi?
Herhangi bir nedenden dolayı kendinizden verdiğiniz en büyük taviz nedir?
Evet verdim yapmam dediğim ne varsa yaptım tüm tabularımı yıktım geçtim değmedi tabiki ama akıllandım artık. Taviz bir yere kadar verilmeli ve ben kendi huylarımdan davranışlarımdan taviz veriyorsam karşı tarafta kendi huylarından davranışlarından taviz verecek çünkü orada ben dil yok biz dili var ancak öyle doğru bir ilişki ve uygun bir ilişki olabilir. Ama devamlı benim taviz vermem veya devamlı karşı tarafın taviz vermesi çok yanlış bu artık ilişkiden birbirimizin karakterlerine bir müdahaledir. Verilmesi gerektiği kadar taviz verir iki tarafta bunu yapar fazlasını da zaten bu kadar taviz veriliyorsa eğer bence o ilişki uzun ömürlü olamaz çünkü kendi benliğimizden çıkmış oluruz.
Bizim kültürümüzde zaten taviz verme psikolojisi ile büyütülüyoruz ki.
Hep birileri için yaşıyoruz, hep borçluyuz manevi olarak.
O sebeple çok oldu bu durum ama artık haketmeyen kimse için olmaz.
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
1 yıl
aşk sanırım onu düşünmekten içimde bir şey yapma isteği kalmıyor kendimi geliştirmeyi onu düşünmek için erteliyorum bi şeyler yapsam da aklımda o olduğu için odaklanamıyorum
Kendim de aynı şeyin içinde olarak; aslında gerçek çok basit. Sadece bizi istemedi. İstemiyor. Kendine kendini içinde iyi hissettiği bir hayat, bir düzen kurdu. İşiyle, kendi sosyal çevresiyle hatta belki sevgilisiyle meşgul. Güne kendi mutluluğu ile uyaniyor. Kendi günlük meşgaleleri ile uğraşıyor. Bizsiz yeni şeylere heyecan duyuyor bunları yaşıyor. Bizim kendisi ile temas kurmamızı istemiyor. Kurduğumuzda rahatsız oluyor. Belki en fazla eski günlerin hatırına bir kaç kelime dinliyor sonra en iyi ihtimalle kırıcı olmamak için bir şey bahane edip kapatıyor ya da nezaket gösterme gereği duymadan bizim kalbimizin ne kadar kırık olduğunu hiç önemsemeden hakaretler ediyor. Telefonu kapattıktan sonra ve ondan hariç kaldığımız zamanda bizim nasıl bir ızdırap içinde olduğumuzu biliyor ama bu onun için bir şey ifade etmiyor. Etmediği gibi bizim halimizi biliyor oluşu onun bize olan uzaklığını daha da arttırıyor :) insan çok vahşi bir yaratık. Eline düşmeyiver yeter ki. Seni paramparça edeceği gibi bundan da istemsizce keyif alıyor olması çok korkutucu
Kısaca daha mı güçlü görünmeliyim ya da görünmeliyiz, ama onu o kadar çok istiyorum ki onun başka biriyle göz temasını bile kıskanıp sinirden deliriyorum
O seni istemediği sürece popona roket bağlayıp gökyüzünü onun ismiyle de donatsan bi anlamı olmayacak. Kabul etmek ve iyileşmeye çalışmaktan başka çaremiz yok.
Güçlü bir irade gerektiren durumun içerisinde olduğun aşikar. Eminim sancılı ve iç burkan şeylerle sınanmıştırsın ve bundan sonra da belirli bir süre böyle olmaya devam edecektir. Fakat sabrının sonunda ulaşacağın özgürlük hissettiğin her sancı ve acıya değecektir. En azından böyle olmasını diliyorum senin için